TULALA si Dawn. Mga half an hour na siguro na para siyang poste sa kama. Tuwid na tuwid ang katawan, nasa kisame ang tingin. Nag-iisip siya ng eksena pero mailap ang muse—nang-iwan na naman.
After thirty minutes, ibinaba niya sa katabi ang tingin. Nakatulog na si Dream. Gusto rin niyang matulog pero hindi pa siya inaantok. Kailangan muna yata na maging free ang kanyang isip. 'Walisin' ang mga nakaka-stress na bagay.
Free your mind, Dawn, sabi niya sa sarili. Pumikit at nag-imagine na nagyo-yoga siya. Ang ganda ng posture niya, tama ang paghinga, perfect niyang nagawa ang exercise—sa imagination nga lang dahil sa reality, para siyang estatwang tulala lang at lapat na lapat sa kama ang likod.
Tubig, naisip ni Dawn. Parang tuyo na ang lalamunan niya. Kulang na yata ang tubig niya sa katawa
