Chapter 9
2058 Words
Chapter 9
Marriage
"I want just you to be safe, baby." Napabuntong hininga na lamang ako, ilang beses na siyang sinabi yan. Humarap ako sa kanya, at marahang hinawakan ang pisnge niya. Seryoso lamang siya naka tingin sa akin, sinalubong ko ang tingin niya, at umiling.
"Kaya ko ang sarili ko, Ethan. At isa pa may trabaho ka pa." Medyo may inis na sa tuno ko. Umawang naman ng bahagya ang sulok ng labi niya.
"You, don't understand baby. Maraming akong kalaban sa bussiness, baka may mag tangka sa buhay mo" Bumama ang tingin siya sa may umbok kung tiyan at marahang itong hinaplos. "And to our baby."
"It's still a no, Ethan." Masungit kong sabi sa kanya. Kinuha ko ang kamay niya nasa tiyan ko at kinuha ang bag ko.
"Fine, hindi na ako sasama, pero isama mo si Callie." Tumango na lang ako sa sinabi niya, at ngiting binigyan siya ng halik sa labi, pero dahil sadyang mabilis siya, at pinailalim pa niya ang halik na yun.
Ako ang unang bumitaw sa mainit na pag tatagpong yun.
"Promise, pag katapos ko sa Hospital, deretcho kaagad ako sa opisina mo." Sabi ko sa kanya, lumiwanag naman ang mukha niya, at tumango.
Hinatid niya ako hanggang sa garahe ng mansiyon niya, siya na mismo ang nag bukas ng pinto para sa akin, inalalayan niya pa akong makapasok, baka daw mahulog si baby. Natawa na lang ako sa sinabi niya, ang Oa. Hinalikan niya muna ako bago, sinarado ang pinto, bago pumasok si Callie sa loob ng sasakyan ay kinausap pa siya ni Ethan.
Ito ang unang beses na makakalabas ako ng mansiyon niya. Hindi ko alam kung pano ko napapayag si Ethan na makalabas ako ng mansiyon niya. Isang paalam ko lang sa kanya ay agad itong pumayag, pero dapat kasama siya. Pero pinilit ko rin na wag na siyang sumama, dahil alam kung marami pa siyang gagawin sa opisina niya.
Hindi din naman ako mag tatagal sa Hospital, mag pa-file lang ako leave ng isang taon, para naman mas malagaan ko ang baby ko. At gusto ko rin pumunta sa bahay, kaso naiisip ko wag na lang? Wala rin naman pakialam sila mommy.
Pumasok na si Callie sa shot got seat at binuhay na ang sasakyan.
Tumingin ako sa bintana at nakita ko si Ethan na seryosong nakatingin sa akin iwan ko kung nakikita niya ako? It was heavy tinted after all, pero kung maka titig siya sa akin ay, parang kitang kita ako.
Tahimik ang naging byahe namin at halos mag iisang oras rin iyon, di ko alam na ganun pala kalayo ang mansiyon sa Hospital na pinag tratrabahoan ko. Ng maka park na si Callie ay nag madali siyang bumaba at umikot para pag buksan ako ng pinto.
"Thank you, Callie. Pero hintayin mo na lang ako dito, di naman ako mag tatagal eh." Nakangiti kong sabi sa kanya, ngunit umiling lang siya.
"Sorry, Giza. It was an order. Hindi ka pwedeng mawala sa paningin ko, kaya sasama ako, sa loob o kung saan ka man pupunta." Seryoso niyang sabi, at palingon lingon sa paligid na parang nag mamasid.
"But, Callie." Protesta ko.
"It's a no." Aniya, at marahang akong hinawakan sa braso at hinila.
Pumasok kami sa loob ng Hospital at halos lahat ng madaanan naming Nurse at Doctor ay naka tingin sa akin, or kay Callie?
Dumeretcho kaagad kami sa opisana ko, pero kaagad din akong natigilan ng makita ko si ....
"M-mommy?"
Lumingon siya sa akin at galit itong lumapit, akmang sasampalin niya ako ng humarang si Callie sa unahan ko at hawak ang kamay ni Mommy.
How? Panu? panu siya napunta dun ng ganun kabilis?
"Who the hell are you?" Mom Shouted. Oh my ghod. This is trouble. Mabilis kong sinarado ang pinto, at lumapit kay mommy.
"M-mom? w-what are you doing here?" Na uutal kong tanung sa kanya, masama ang tingin niya sa akin, yung tipong hinuhusgahan niya na ako.
"Who is he, Huh? Giza?" Nangingilatis niyang tanung. Tumingin ako kay Callie na ngayun ay madilim na ang Aura.
"M-mom, it's not what you think." Mabilis kong sabi sa kanya, alam ko na kung anu ang nasa utak ni mommy. Nilapitan ko si Mommy at hinawakan sa braso niya para pigilan siya.
"His not my boyfriend mom, his just my friend" I said. Tumaas lang ang kilay ni mommy dahil sa sinabi ko, at matalim akong tiningnan.
"Ok, then." Pero bago siya, umalis ay pinasadahan niya muna ako ng tingin. And I want to thank Ethan, dahil sa dress na pinili niya, hindi kasi mahahalata ang tiyan ko. "Sumama, ka sa akin, I want to you to meet your fiancé." Malamig nitong sabi at mabilis na lumabas.
Halos di ako makagalaw dahil sa sinabi ni mommy? She's f*****g serious, I know that. Marami ng nirecommend si Mommy at Daddy ng mga anak ng bussiness partner nila, pero lahat sila ay tinake down ko.
Hindi nila ako pwedeng diktahan sa ganitong bagay, dahil malaki na ako. I'm 24 After all. Hinabol ko si Mommy, para pigilan siya.
"No, mom, hindi ako mag papakasal sa kahit kanino." mariin kung sabi, No. Hindi ako papayag, lahat na lang control nila ni daddy, lahat na lang, pero hindi ako papayag. Na ngayung may laman na ang puso ko, na nahuhulog na ako.
Naningkit ang mata nito at marahas na hinablot ng braso ko. Napangiwi ako ng bumaon ang kuko niya dito.
"You can't say no, Giza. I'm your mother, at makakatulong ang kasal niyo sa bussiness natin."
Di ko mapigilan mapaiyak, hindi dahil sa kuko niyang kabaon sa balat ko, kundi ang pag pipilit niyang mag pakasal ako sa taong di ko naman mahal, sobrang sakit isipin na sarili mong ina, ipag papalit ka sa pera? Walang kwenta, pero kahit ganun, mahal ko pa rin si mommy, At wala akong choice sa pag kakataong nito.
Hinila na ako ni mommy pero agad din kaming natigil ng may humila sa braso ko, napatingin ako dun at nakita ko si Callie na matalim ang tingin kay mommy.
Sumama ako kay mommy dahil sapilitan niya akong pinasakay sa kotse niya, kasama niya ang ilang bodyguards ni daddy, kahit si Callie ay walang magawa.
Umupo ako katabi ni mommy, at mabilis itong pinausad ng driver?
Pero nasa si Manong Bean? Si manong Bean ay driver namin noon pa, siya ang pinag kakatiwalaan ni Mommy at Daddy sa lahat? Pero nasan na niya ngayun? Para ko na siyang tatay, dahil siya palagi ang nag binigay advice sa akin at palaging nag hahatid sundo sa school ko noon, sa kanya ko rin naramdaman ang pag mamahal ng isang ama, na di nabigay ni Daddy sa akin noon kahit ngayun.
Pinahid ko ang nag landas kong mga luha, sa aking pismge ng maalala ko si Ethan. Alam kong magagalit siya, dahil umalis ako ng di kasama si Callie, pero mas kailangan ko munang pagtuonan ng pansin si mommy and daddy.
"Don't cry, Giza. And fix yourself, nakakahiya sa business partner natin, kung haharap ka sa kanila ng ganyan." Madiing sabi ni mommy.
Napailing na lang ako dahil dun, di ako nag kamali, she's serious about this. Inayos ko na ang sarili ko ng huminto kami sa isang building.
Humugot ako ng isang malalim na hininga bago ako lumabas ng sasakyan. Nag pasalamat ako sa nag bukas ng pito ng sasakyan at simundan si mommy na niyuyukoan ng bawat madadaanan niya.
Ganun din ang ginawa ng iba sa akin, pero di ko sila pinag tuonan pansin, I want to go home, not in my parent house, kundi sa bahay ni Ethan.
my god, I miss him.
Pumasok si mommy sa isang double door na pinto, at ganun rin ako.
Ng makapasok kami ay, mga armadong kalalakihan ang unang kung napansin, what the hell?
Nasa Sampu o sobra pa ang bilang nila, napailing na lang ako? What the heck is their problem? Tinawag ako ni mommy at tinapik ang katabi niyang upuan, nakita ko si daddy na katabi niya, masama ang tingin nito sa akin, kaya naman mabilis akong pumunta sa pwesto nila.
Umupo ako at tumingin sa Dalawang lalaki sa unahan ko. Yung isa ay parang nasa Fifty na at yung isa naman ay ka age ko lang ata or mas matanda ng isa o dalawang taon.
Isang mahabang katahimikan ang namayani sa aming lahat, at tunog lamang ng pag pokpok ng ballpen nito sa mesa.
"She's your daughter?" Pag basag ng matanda sa katahimikan. Ramdam ko naman ang titig ng kasama nito.
"Yes, Attorny. Ed. She's my daughter." Seryosong sagot ni Daddy, tumango naman ang matanda at binuksan ang attache case na nasa mesa, kinuha nito ang isang papel at binigay sa akin.
Nagtataka ko tong kinuha at binasa, halos malaglag ako sa kina uupuan ko. What the hell is this?
Naka tingin lang ako sa papel na yun, habang nag uusap ang Attorny si Daddy.
"Once na permahan na niya ang papel na yan, maisasalba namin ang companya niyo." Doon ako nagising sa realidad.
"A-anung?" Halos di ko marining ang sarili ko boses dahil dun, lumunok na muna ako bago mag salita ulit.
"What is this, dad?" Mahinang tanung ko. Napatingin naman silang lahat sa akin. Bumaling ang tingin ng Attorny kay daddy at sa akin ulit.
"Hindi, niya alam." Hindi yun tanung kundi isang statement. Nag baling-baling ang tingin ko sa kanilang lahat.
"Dad? Anu to? Ipapakasal niyo ako sa taong di ko kilala? What the hell? and this?" turo sa hawak kong papel " Ito yung patunay? Isang perma ko lang dito ay kasal na sa taong di ko kilala?" I Shouted. Di ko napigilan ang sarili kong sumigaw.
Tumayo si daddy at nag aalab ang mga mata nito. Napahawak ako sa tiyan ko dahil baka saktan ako ng sarili kong ama.
"Peperma ka sa ayaw at sa gusto mo, Giza." Madiing sabi niya.
Mabilis akong umiling dahil doon, wala akong papakasalan. Wala kahit sino. Hindi niya pwedeng gawin to sa akin ng ganun na lang, hindi niya pwedeng diktahan ang buhay ko ng ganun na lang, I have my own life and decision. And I'm not going to marry this f*****g man.
"Why?" Nanlambot nag tuhod ko dahil sa tanung ng lalaking kasama ng Attorny, natahimik ako sa dahil sa titig at malamig nitong boses.
Kanina pa kami nandito pero ngayun lang siya nagsalita.
"Why you don't what to be my wife huh?" Nanlaki ang mata ko dahil sa sinabi niya? W-what the hell?
"W-what?"
Bigla naman bumukas ng double door at bigla namang nag taas ng baril ang mga armadong lalaki, nanlaki ang mata ko dahil dun.
What the hell? Papatayin ba nila ako?
Nasa likod ko kasi ang Double door kaya di ko makita kung sino ang pumasok. Napalundag ako dahil nay humawak ng bewang ko.
Naghina ang tuhod ko ng maamoy ko ang pabango niya. Humarap naman ako sa kanya at dahil matangkad siya kaysa sa akin kaya hanggang dibdib niya lang ako.
"Ethan." bulong ko sa pangalan niya, habang ako ay nakayakap na sa kanya.
"Ohh! Brother, your here."
Brother? Mag kapatid sila ng lalaking yan? Akmang kakalas ako sa pag kakayakap sa kanya ng mas lalo niyang idiin ang katawan ko sa katawan niya.
"Tsk, your not my brother. Your just an adopted, Alex." Malamig niyang sabi.
"Don't touch my girl, Ethan." Madiing sabi nito, pero humigpit ang hawak ni Ethan sa bewang ko.
"She's not your girl, Alex. She's mine."
Humalakgak ang lalaking nag ngangalang Alex.
"Isang perma niya na lang kasal na kami." Malakas akong kumawala sa yakap ni Ethan at hinarap si Alex.
"No. I'm going to marry you. And this?" Pakita ko ulit sa Papel at pinunit ito sa harap nila.
"GIZA!" Malakas na sigaw ni Daddy.
Lalapit na sana si Daddy sa akin ng biglang may nag paputok galing sa likod namin.
Halos mataranta ako dahil sa pag papalitan nila ng bala.
Nagulat na lang ako ng nasa harapan na namin sila Callie at iba pa nitong kasamahan.
"Callie, alis na kami. Kayo na bahala dito."
"Yes, boss."
Binuhat na niya ako at mabilis na umalis sa kwartong yun, mabilis siyang nag lakad papunta sa Elevator. Ng mapasok na kami sa loob ay dun lang naramdaman ang takot.
What the hell, did just happen?
Pero bago ako mawalan ng malay ay, sinapak ko na muna si Ethan.
- Writer
