Chapter 16
Lander's POV
Simula kaninang dumating ako hanggang sa tumagal ako rito sa cemetery, ang bigat-bigat pa rin ng pakiramdam ko. Lumuluha pa rin ako hanggang sa mga oras na ito. Alam na rin siguro nila ang mga nangyari sa amin ng Mommy nila. Physically ay wala na sila, pero kung iisipin mo, nariyan lang sila at pinapakinggan ako. Nahihiya ako. Dumadagdag sa emosyon ko iyong katotohanang hindi ko masabi kung nasaan na ang ina nila ngayon.
"Supreme Alio and Supreme Alion, nagluluksa ang puso ko simula nang malaman ko ang tungkol sa inyo, nang malaman na wala na kayo. Sobrang bigat pa rin sa akin, aaminin ko... Ganoon ko kayo kamahal hindi ko man kayo nasilayan at hindi agad nalaman ang tungkol sa pagdating ninyo noo... May mga bagay na dapat ninyong malaman at maintindihan kahit wa
