Marrying the Governor

Kabanata 9

Nagising ako sa sarili kung kwarto. I remember that I cried in Gabiana's bed tapos paggising ko nandito agad ako sa kwarto ko, did Gabiana carry me and put me on my own bed?

Maaga akong pupunta sa hotel ngayon at ayokong magstay dito, it makes me sick.

Nakita ko sila Mommy at Daddy sa living room na may laptop sa gilid nila. Inignora ko na sila at pumunta sa kitchen. Nakita ko pa si Rudulfo na nagluluto.

Pormal lang akong umupo at nagtimpla ng cofee.

I wanted to eat but to see that Rudulfo is cooking making me full already, ayaw ko nang nandito nang matagal.

"Morning... "

I pretended that I didn't hear him. Pagkatapos kung magtimpla ay tinignan lang ko ito tasa ko.

Hindi rin naman siya nagsalita ulit, mulhang napahiya ata.

I won't date Aldos, I won't date Rudulfo kung sino pa yung mga kasosyo ni Daddy. I won't marry the man they want for me dahil alam kung hindi ako magiging masaya sa mga desisyon nila.

Pumasok si Gabiana. Tumingin ako sa kanya at tumingin din siya sa akin, wala akong nakitang emosyon galing sa kanya kundi parang hindi kami magkapatid.

Sana noong bata pa ako, I've became closed to her. Sana lapit lang ako ng lapit sa kanya at sa ganoon hindi kami magiging ganito ka layo sa isa't-isa. Pero malayo man ang kanyang mga tingin sa akin pero para sa akin sobrang mahal ko siya. Hindi ko man naranasan na maging kapatid siya pero para sa akin she's the best sister I could ever had.

Tumayo na ako kahit hindi ko pa naubos ang coffe ko. Ni hindi man lang naramdaman ni Mommy at Daddy na dumaan ako sa gilid nila. Naligo na lang ako. Kahit sa pag-alis ko hindi man lang nila napansin, at baka pagpatay na ako hindi parin nila malalaman.

Nakapasok ako sa hotel ng naramdaman kung nag vibrate yung phone ko. Kinuha ko ito habang nakita ko si Rica na nasa front desk. Pumunta ako sa kanya habang sinagot ang tawag na galing sa hindi ko alam.

Hindi ako nagsalita at naghihintay lang na siya ang mauuna kung sino man to.

"Miss, halika dito."

"Bakit Rica?"

"Nandito si Coleen Go, nagche-check in."

"Paki ko?"

Tanong ko hindi na mapigilan ang irita sa boses.

"Miss, wala naman sa nang personalan. Magpapapicture ako, baka nandito din si Gov. Conrad."

Umirap lang ako kay Rica at nakita kung umirap sin siya sa akin..I lean to the desk habang naghihintay sa kung sino man ang tumawag sa akin.

"Hello, sino ba to?"

Narinig kung tumawa ang nasa kabialng linya.

"Kahit sa telepono, suplada mo pa rin."

Narinig kung tumawa ito kaya umirap ako. Tumingin pa si Rica sa akin at nagtatanong sa akin pero hindi ko na siya sinagot at maya-maya ay lumaki ang mata niya.

"Wala akong panahon sayo Rudulfo. Umuwi ka kung saang lupalop ka man nakatira."

"Stop being so suplada, you made me not leave you."

Kinurot ni Rica ang braso ko kaya matalim ko siyang tinignan and her lips pointed to someone behind me. Nakita ko si Rameses na kasama si Coleen Go.

Wala. ba tong mga trabaho? Check-in ng check in parang lahat ata ng hotel nilibot na nila.

" I'm gonna fetch you later. Your mom said we will eat breakfast together."

Umirap ako at nakita ni Rameses iyon. Si Coleen naman ay nakangiti na sa camera dahil nagpapicture si Rica at ibang mga staff. Tumingin lang si Rameses sa akin habang napagitnaaan siya nila Rica at Coleen. Umiwas na ako ng tingin.

" I'm busy, I have to check some financial reports kaya busy ako."

"But it's not what I see. You're standing there, paano mo nasasabing nagche-check ka ng financial reports."

Huminto ako sa paglalakad dahil sa sinabi niya. Lumingon ako sa entrance ng hotel at nandoon si Rudulfo nakatingin sa akin habang ang cellphone ay nasa kabilang tenga.

He's handsome but he seem so dangerous that I don't like him. Rameses seem so rough, handsome and scary but I knew him before and lahat ng bagay ay kabisado ko na siya, kaya itong nasa harap ko ay alam kung hindi ko kailan man magugustuhan.

"Rica-"

Nabitin ang sasabihin ko ng silang lahat ay nakatingin sa akin at sa lalaking nakaabang sa akin.

"So, you're the owner of the hotel? Ruth Zubiri right?"

Kinuha ni Coleen ang atensyon kaya ngumiti ako at nilahad ang kamay ko. Si Rameses naman ay iba agad ang tinignan. Nakita ko kung paano humaplos ang kamay ni Coleen sa beywang ni Rameses para makuha nito ang atensyon.

"Ruth Herrera Zubiri."

Ngumiti ako ng pilit sa kanya.

"Wow, I heard a lot of good deeds about you. You seem popular too in magazines, I've read it also. It's a pleasure to meet you."

She said elegantly and shake my hands kaya ngumiti lang ako sa kanya. At nakita ko pa kung paano tumagal ang titig ni Rameses kay Rudulfo na nakatingin rin sa akin.

"Thank you for the good words. May I excuse myself?

Paalam ko sa kanilang dalawa. At matalim na tinignan si Rudulfo. How thick his head to. come here and interrupt me.

" May I introduce myself too? I think my fiancee forgot to introduce me to the crowd. "

Lahat kami napabaling kay Rudulfo. He chuckled and moved forward beside me.

Kailan ko pa siya naging fiance?

Ang kapal din na ipalandakan niya!

Ang kapal ng mukha niya!

Nakita ni Rica ang reaksyon ko kaya dali-dali siyang umalis, alam na niya ang gagawin. Huwag na sanang umabot pa ito sa publiko. Ngumisi si Rameses kay Rudulfo.

Kinaladkad ko na si Rudulfo papalayo.

"How dare you announce to the crowd na fiance kita, ha! You seem so easy to get Rudulfo."

I push him to hard at napagtanto kung mali ang napasokan namin, this is the cr for boys.

"Tinignan ko lang kung sino ang boyfriend mo doon, ang daming nakatingin na lalaki sa iyo, eh. Yun bang lalaking nasa table?"

Tanong niya at kumunot ang noo ko, wala akong nakikitang lalaking nasa table.

Nakashabu ba to?

"Oh yung lalaki na nasa gilid ng desk nakatingin sa iyo?"

Mas lalong kumunot ang noo ko sa mga pinagsasabi niya. Hindi ko nga napansin na may lalaki doon., and then wala siyang karapatan na sabihin yon. Sino ba siya?!

Bisita lang siya at kung makaasta siya parang ang tagal na naming magkilala.

"O, yong lalaking katabi ng isang maganda din? Pero impossible kasi may kasamang babae pero ang talim ng tingin sa akin,Baka siya?"

Nawala ang kunit sa noo ko at nabasa agad niya iyon at ngumisi siya sa akin.

"You're a third party. I hate third party. Kabit ka? Oh yung babae ang kabit? Anyways hindi na importante sa akin yon.. Just tell your mom that I went outside. I will have s*x today."

Napanganga ako dahil sa sinabi niya. Harap-harapan talagang sinabi niya sa akin. Naiwan akong nakanganga doon.

Umalis siya at iniwan akong nakanganga dito sa cr ng lalaki.

Walang filter ang bunganga!

I tried to fix my dress at lumabas at nagulat ako ng nandoon din si Ramses. Nakasandig sa labas at parang naghihintay. Nang napansin niya ako ay dali-dali niyang kinuha ang kamay ko at kinaladkad papuntang cr na naman ng babae.

Nilock niya ang pinto and I can feel him controlling himself to explode. Kinarga niya ako at pinaupo sa sink.

I wanted to touch his hair.... to touch his face.... and to cry in front of him.

My man... my home.

Hinanap niya ang kamay ko at hinawakan niya iyon na para bang naghahanap ng mga singsing.

"Ano to Ramundo Rameses Conrad."

Tanong ko sa kanya. He lower himself para magkalevel ang aming mukha... eyes to eye... nose to nose... lips to lips. Pinatong niya ang magkabilang kamay sa gilid ko.

"You're cheating behind your girlfriend's back. Kaya ano tong ginawa mo."

"Ano tong ginawa mo Ruth? Are you cheating on me?"

"Why would I? We don't have any relationship kaya there's no cheating around here."

"We didn't breakup kaya hanggang ngayon tayo pa rin"

Tumawa ako sa sinabi niya at nakita ko ang striktong tingin sa akin.

"Don't marry someone who's name is not Rameses."

"Fine, I can find alot of Rameses around the world. You're not the only Rameses around here, stop assuming."

"No, no. marriage unless it's Ramundo Rameses Conrad, understood?"

"Nababaliw kana."

Sinabi ko sa kanya. Despite of what I did in the past baliw pa rin siya at baliw siya kung magpapatuloy niyang mamahalin ako.

Hindi na ako umimik. Hindi rin naman magbabago kung ano ngayon iyon pa rin. Akin man siya kahapon pero hindi ko siya magiging akin ngayon.

Pumikit ako at hinayaan ang kamay ko na lumandas sa mukha ni Rameses. If I could count it hanggang junior highschool lang kaming dalawa.

If I could count it it's like eleven years we are apart?

Once a highschool love would always remain a highschool love.

Sa panahon na wala ako hindi ko alam kung naghahanap ba siya ng iba.

Sa napahon na wala siya, hindi ako naghanap ng iba. Binabalikan ko lang ang ala-ala naming dalawa.

He's my rest... he's my peace.... he's my home... he's my everything.

He treat me, he cooked food, he waits for me everyday at kahit dismissal kasama ko siya, sa mga projects nandoon siya, sa lahat ng bagay. Kahit sobrang pandalian lang sobrang napasaya na niya ako.

"Kamusta kana?"

Isang tanong unti-unting dumaloy ang luha sa mata ko kahit nakapikit ako. Ayokong tumingin sa mata niya.. Hinaplos ko ang kanyang panga at kinokontrol ang labi ko para hindi mag breakdown at humikbi.

"Looked at me..."

I shake my head. Ayoko.

Umiyak ako sa harapan niya at hindi ko napansin na sobrang higpit na ng paghawak ko sa kanyang damit.

Na para bang paghawak ko sa damit niya ang nagpapalabas ng sobrang bigat sa puso ko.

"I-I am n-not... n-not... o-o-o-okay."

Hikbi kung sabi sa kanya.

Naramdaman ko ang labi niyang lumapat sa mata kung nakapikit. Niyakap ko siya ng mahigpit sa sobrang higpit.

Bakit ngayon lang siya? Bakit ang tagal niyang nagpakita at bakit sobrang tagal niyang hindi ako binalikan.

Niyakap niya ako pabalik at masasabi ko ito ang depenisyon ng isang buhay na malaya.

Tinatapik niya ang aking balikat habang nakikinig sa mga hikbi ko, pag-nahihirapan na akong huminga hinahalikan niya ang ulo ko.. He caress my back when I couldn't talk anymore.

"I'm sorry kung natagalan ako. I'm sorry kung nawala ako."

Mahinahon niyang sabi at I shake my head.

No, ako ang may kasalan kung bakit siya nasa kulungan ng ilang taon. Hindi ko alam kung alam ba niyang pinapadalhan ko siya ng pagkain o alam niya bang na pinababantayan ko siya.

Despite of pain I've caused he's still there, he's still the one whom I could run to.

Tatlo lang sila ang masasandalan ko, si Valentina, Si Gabiana na kahit hindi mo amramdaman ang presensya niya pero alam kung nakikinig siya, at si Rameses.

Siya pa rin talaga ang pagpaparamdam sa akin ng sobrang galagakan sa puso na ni minsan hindi ko maramdamanan at makita sa pamilya.

Gusto kung mapagod, mapagod na uamsa sa pagmamahal ng sariling pamilya. It's been 27 years I've keep looking to their share of love, pero ni minsan hindi ko naramdaman.

Maybe naramdaman minsan pero may kasunod na panghihinaan ng loob. Gaya sa nangyari noong tumawag si Daddy, I was damn happy at after that poot ang pinaramdam sa akin. They weren't there for the family to reunite, nandoon sila para ipakasal ako sa lalaking gusto nila. Ni hindi ko nga alam kung ano ang trabaho niya, kung galing ba siya sa mabuting pamilya, o siya na mismo, na baka hanggang gwapo lang siya pero sobrang pangit naman ng ugali.

And the way that man's talks to me?

Do my parents want me to end up like them? Intact yet broken, I won't never let that kahit mamatay akong hindi mag-aasawa mas mabuti nayon kaysa magaya nila.

"Tahan na... tahan na.... Mahal ko...."

Bulong ni Rameses sa akin. At ngumiti ako dahil sa naalala ang endearment na yan.

You still remember everything because that everything defines me. And my everything defines you.