Ang lahat ng pagsisikap ko upang makalimutan ang taong ito ay biglang nawala na parang bula. Ang oras na ginugol ko upang makalimutan siya ay nasayang lang dahil narito na naman ako ngayon kasama siya.
“What are you doing here?” matamlay kong tanong habang pinagmamasdan siyang naglalakad patungo sa mag gilid ng fridge kung nasaan ang apron.
“What do you want to eat?” pag-iiba niya ng topic at kinuha ang apron kong kulay pink at sinuot iyon.
I unconsciously smiled while looking at him because he looked so cute. He is very masculine but color pink suits him. I didn’t notice how long I was looking at him while grinning but I knew I stared for too long dahil nakaharap na siya ngayon sa akin at tinaasan ako ng kilay.
I quickly looked somewhere else while clearing my throat. “Bakit ka muna n
