“Omg, its Davi,” rinig kong bulong ng kung sino pagbaba ko ng motorela.
I expected this so many times and I already run so many simulation in my mind kaya hindi na ako masyadong naapektuhan sa mga bulong-bulungan na ‘yan pero kung kausapin nila ako ng harap-harapan ay baka diyan ko na hindi makakaya.
“Yeah, her body is amazing,” her friend replied.
Napatingin ako sa gawi nila matapos marinig ang sinabi niya. I feel shy and awkward dahil sa sinabi niya. I don’t know if I should take that as a compliment or sarcasm.
“Davi!” someone screamed my name.
Napairap ako. I don’t have many friends on our campus and I’m not even famous. I’m introvert, I liked peaceful life tapos may sisigaw ng pangalan ko. All their heads went towards my directions. Tinaasan ko sila ng kilay. I’m still afraid and affected by their stares but it’s bearable.
Hindi ko na hinintay kung sino man ang tumawag sa pangalan ko dahil masyado na akong nahihiya. I went here early para makapasok ako sa campus ng matiwasay tapos may sisigaw lang ng pangalan ko. Kainis.
“Ang feeling mo naman Daisy Meave,” natatawang sabi ng kung sino.
Nasa may gate na ako ngayon at hinihintay lang na matapos i-check ang aking bag upang makapasok na ako sa loob. Tamad ko siyang nilingon at tumambad sa akin ang pagmumukha ni Blaze, kaklase ko.
“Ano?” sinamaan ko siya ng tingin habang sinasabi iyon.
Malakas siyang tumawa at hinigit ako papasok sa campus. Lahat ng mata ay nakatitig sa amin dahil ang lakas ng tawa niya. Sinipa ko ang paa niya kaya napadaing siya.
“Grabe, um-absent ka lang ng one week naging gangster ka na,” ma-drama niyang sabi habang nakatitig sa akin.
Inismiran ko siya at nag-unang maglakad sa kaniya. Blaze is usually quiet but when he started talking then he won’t stop. Maingay na nga, malakas pa ang boses.
“Ang lakas ng boses mo. Kainis ka,” reklamo ko habang mas mabilis na naglakad patungo sa building namin.
Nakasunod siya sa akin habang tumatawa. Blaze and I aren’t that close dahil si Ari at Avi lamang ang close ko sa room but all my block mates are my friends. Avi and Blaze are good friends since God knows when, they’re bestfriend since birth kaya minsan gusto na akong patayin ni Blaze dahil inaagaw ko raw si Avi sa kaniya.
“H’wag ka nga sumunod kung tatawa ka lang ng malakas kasi naiinis ako,” reklamo ko sa kaniya.
I don’t want him to be seen with me dahil baka kung anong chismis ang kumalat lalo na at mainit ang mga mata ng tao sa akin sa panahong ito. Naging tahimik na ang likuran ko kaya akala ko ay umalis na siya ngunit laking gulat ko nang biglang may umakbay sa akin.
“Blaze,” I warned him.
He didn’t listen to me instead he hums a song while happily looking around while his other hand is in his pocket.
“Hala si Davi ‘yan ‘di ba?” narinig kong sabi ng kung sino sa may bleachers.
Napasinghap ako matapos marinig ang pangalan ko sa may bleachers.
“Oo, ‘yung may s*x video,” tumatawang komento ng isa.
“Hindi na nahiya at pumasok pa talaga alam niya naman na Catholic school ang pinapasukan niya,” someone said again.
“Kung ako ‘yan magbibigti ako,” they all laughed when someone said that.
“Gang rape na lang natin,” one of their friend said na naging dahilan ng paglingon ko.
Isang grupo ng mga kalalakihan ang nakatingin sa amin habang tumatawa. I cleared my throat and tried to walked faster but he stop moving kaya napahinto rin ako dahil nakaakbay siya sa akin. Masama ko siyang tinignan at nakitang nakatitig siya sa akin bago lumingon sa pinanggalingan ng boses.
“May problema ba kayo mga pare?” Blaze angrily asked while looking at them.
Nabigla ako sa inasal ni Blaze kaya napatingin ako sa kaniya. I looked at his face and noticed how annoyed it was. Blaze is a calm and cool type hindi iyong basugeluro at tarantado.
“Wala naman, Blaze pero magkakaproblema tayo kung sosolohin mo ‘yang kasama mo,” one of the guy said while maliciously looking at me. “Share mo naman si Davi sa amin.”
Malakas ang kabog ng puso ko matapos tanggalin ni Blaze ang kamay niya sa balikat ko at hinulog ang bag niya sa daan at nag stretching. The people around seems to notice what is happening that’s why more people become spectator. I looked around and noticed many people pointing at Blaze and glaring at me.
“Parang pasmado ang bibig mo, pare. Gusto mo ba paduguin natin para matuto ka?” he furiously said.
Mas lalong lumakas ang bulungan matapos sabihin ni Blaze iyon. Gusto ko sana siyang puntahan ngunit wala akong lakas dahil sa mga nakatitig sa akin. Those stares are reminding me of that incident.
“Blaze,” pagtawag ko sa kaniya.
Likod niya lamang ang nakikita ko dahil nakatalikod siya habang nag-stre-stretching. Humarap siya sa akin habang nakangiti. He is angry but tried to smile.
“It's fine, Davi.” He assured me.
Umiling ako sa kaniya. It is in not fine, everything is not fine.
“Grabe, gusto mo talagang sinosolo si Davi,” natatawang sabi noong may specs na lalaki.
His jaw clenched while looking away and looked at them. Napatingin rin ako sa kanila. They are consist of three people and all of them looked scary. Tumayo silang tatlo habang tumatawa na nakatingin kay Blaze. Naglakad sila papalapit kay Blaze habang si Blaze naman ay lumalayo sa akin. I really wanted to stop him but I’m scared.
“Ang tagal niyo naman,” bored na sabi ni Blaze habang nakatingin sa kanilang naglalakad.
Nag-iba ang itsura nilang tatlo nang marinig ang sinabi ni Blaze.
“Ang angas mo naman, Blaze,” komento ng isa sa mga lalaking may percing.
“Baka kasi girlfriend na ‘yang si Ms. s*x Video” ani ng lalaking naka spces.
“Grabe ka talaga, Blaze. Wala ka talagang pinapalampas. Patikim nalang sa syota mo kahit isang beses lang,” sabi ng isang kasama nila.
Nagtawanan silang tatlo. Ang mga luha ko nagbabadya ng tumulo habang tinitignan si Blaze na nag-aapoy na sa galit. I don’t want him to involve with my mess but how could I stop him.
“Blaze, please stop.” Naiiyak kong sabi sa kaniya.
He looked at me and I was taken aback by his expression. He’s raging mad and I don’t think that I might be able to stop him.
“Please stop na raw, Blaze. Ikaw din baka hindi ka maka-isa mamaya sa kaniya kung hindi ka makikinig.” Aning lalaking naka specs.
“Pabulong naman ng sekreto mo master Blaze,” mapanuyang sabi ng lalaking my piercing.
Blaze chuckled. He looked away and looked at them.
“Gusto mo ibulong ko sa’yo?” he asked.
Tumango silang tatlo. Blazed raised his hand called them.
“Come here, I’ll tell you.” Blaze said while smiling.
He glanced in my direction and winked. My heart is pounding like crazy because of what he did. May kutob akong hindi magiging maganda ang mangyayari. The three of them walked towards Blaze. Patawa-tawa lamang si Blaze habang nakapamulsa at hinihintay ang pagdating ng tatlo. The three stopped in front of him. He stepped forward and leaned to whisper something on the guy with specs.
“P*tngina mo,” sigaw ng lalaking naka specs sabay tapon ng suntok kay Blaze ngunit mabilis niya iyong nailagan.
My eyes widen.
“Mas p*tngina kayo,” Blaze angrily spat and punched the guy with specs.
The other two was shocked and unable to do anything. Nagsigawan ang lahat habang natutop ko ang bibig ko dahil sa gulat. The guy with specs is in the ground and his mouth is bleeding.
“Gago ka, Blaze,” sigaw ng lalaking may piercing at mabilis na bumwelo upang suntukin si Blaze.
Nasangga ni Blaze ang suntok ngunit ang isa pang lalaking kasama nila ay naisahan siya at sinuntok ang tiyan niya. Napaluhod siya sa sahig at napaubo dahil sa sakit. I couldn’t stop my tears right now.
Blaze is outnumbered at magiging one sided ang labanan kung hindi koi to pipigilan ngayon. Blaze will be hurt more dahil sa akin at hindi ko kakayanin na madamay ang kaibigan ko sa gulo ko.
“Stop. H’wag kang makialam, Davi.” He angrily said while looking at me with so much anger.
He spit and stand up. Nakatingin pa rin siya sa akin ngunit ang kaniyang ekpresyon ay mas lumambot na ngayon. Umiling ako sa kaniya ngunit hindi ako makagalaw. He smiled at me.
“I’m fine, Davi. Don’t worry because I’m here to protect you,” he softly said then winked. He looked away and started fighting. He successfully landed a punch but he is outnumbered. Nahawakan siya ng dalawang lalaki sa magkabilang braso.
“P*tangina mo talaga, Blaze.” One of the guys said while punching Blaze’s stomach.
My eyes become blurred because of my tears. I can’t stop myself from crying. Blaze is hurt because of me and here I am unable to do anything aside from crying.
“Oy may bugbugan,” sipol ng katabi ko.
The people are so loud cheering for the fight. Napatingin ako sa katabi ko at nakita si Calum sa tabi ko.
“T*ngina. Bakit ka umiiyak? ‘Wag ka umiyak hindi pa mamatay si Blaze.” Tumatawa niyang sabi habang nakatingin sa akin.
Mas lumakas ang iyak ko dahil sa sinabi niya. Ang mga ngiti niya ay biglang nawala at napalitan ng malalim na hininga. He removed his back pack and get my hand to hold it. Pinunasan niya ang luha sa aking mukha. He caressed my cheek and smiled.
“Bugbugin ko rin ba?” he asked.
I confusedly looked at him.
“Ano?” tanong ko.
I don’t understand what he meant. Sino ang bubugbugin niya? Si Blaze ba? Tumawa siya at ginulo ang buhok ko at tumakbo patungo sa direksyon ni Blaze. Lumaki ang mata ko.
“Gag* mo naman, hindi ka nag-se-send sa group chat na may bubugan pala na magaganap,” he said to Blaze and punched the man who is punching Blaze.
Hindi nila agad nakita si Calum na papalapit sa kanila kanina dahil busy sila kay Blaze kaya nagulat sila noong sumulpot si Calum. Nabitawan nila si Blaze dahil sa gulat, hindi pinalagpas ni Blaze ang oportunidad na iyon at mabilis na sinuntok ang lalaking nasa kaliwa niya. I looked at Blaze and saw how badly hurt he was.
“Tangin*, Blaze. Nangangalawang ka na,” panunukso ni Calum kay Blaze.
Nagtawanan sila bago pinagsusuntok ang kalaban nila. Blaze alone can’t stand against the three of them but with Calum, I’m sure they can.
Kitang-kita ang takot ng tatlong lalaki habang nakatingin kay Calum at Blaze. Mabilis ang palitan ng suntukan nila at hindi ko halos masundan ngunit lamang na si Calum at Blaze ngayon at bugbog sarado ang kanilang mga kalaban nila.
“Hala may guard,” sigaw ng mga estudyante.
The three men are already kneeling on the ground with their lips busted with so much blood. Calum and Blazed just laughed but I know they’re also hurt. Nagsialisan na ang mga estudyante noong nakita ang guard but Calum and Blaze just stood there. When the guards arrived they immediately asked me what happened and I explained.
Nilapitan nila ang tatlong lalaki at dinala sa clinic. They told Calum and Blaze to go the prefect of discipline but they ditched it and went towards me.
“P*tngina ninyo. ‘Wag kayong magpapakita sa akin sa loob o labas ng campus dahil babasagin ko na talaga ‘yang pagmumuka ninyo.” Galit na sigaw ni Blaze sa tatlong lalaking dinadala na patungo sa clinic.
Siniko siya si Calum. They both looked at me with worried eyes.
“Ayos ka lang?” Calum worriedly asked me.
My eyes started to get watery by his question. I softly punched their chest while sobbing. I couldn’t look at them because I feel so guilty. Because of me, they got into trouble and they got hurt.
“You’re welcome, Davi,” Blaze sarcastically said.
I couldn’t talk nor look at them. I just can’t. I just cry while punching their chest.
“Davi, tama na raw kasi nasasaktan na si Calum,” natatawang sabi ni Blaze.
“Wow, sa’yo pa talaga ng galing ‘yan. Bugbog sarado ka nga.” Panunuya ni Calum.
They sounded so cheerful after what happened. I feel so ashamed right now.
“I’m sorry.” Umiiyak ko pa ring sabi.
Blaze hold my chin and held it up. Ginulo naman ni Calum ang buhok ko. They brightly smiled at me and assured me that everything is fine.
“We always got your back, Davi.” Calum sweetly said habang hinahaplos ang buhok ko.
“Oo nga, kahit na back to back ka, Davi, handa akong magpabugbog para sa’yo.” Blaze happily said while wiping my tears.
Mahina ko siyang sinipa dahil sa sinabi niya.
“You know what, Davi. You are precious to us and we won’t let them hurt you. We are your family and you can always count on us.” Calum seriously said while smiling.
Tumango ako sa kaniya. I deeply sighed.
“Putangin* mo naman, Calum na-pre-pressure ako sa mga sinasabi mo. Ang hirap sundan ng sinabi mo sumasakit utak ko,” Blaze replied.
Binatukan siya ni Calum.
“Gag*, wala kang utak.” Mapang-asar niyang sabi habang pinupulot ang bag niyang nahulog ko pala.
They both looked at me and smiled.
“Everyone made a mistake, Davi, hindi lang ikaw kaya ‘wag ka na sumimangot d’yan. Ito ang tandaan mo, kahit na itakwil ka ng buong mundo ay tatanggapin ka namin at mamahalin dahil pamilya mo kami.” Blaze said while fixing my hair.
Tumango ako. I felt relief to know that somehow I got them to fight with me. I understand now. I understand that I’m not alone with this fight and I understand that I got them, my family, who is ready to laugh with me, cry with me and fight with me.