[Joanna's POV]
"Ano namang kalokohan ito, Mark?"
"Basta."
"Basta ka dyan, baka madapa ako!"
Nakalaan na ata talaga ang araw na ito para piringan ako! Simula umaga hanggang ngayong gabi nakapiring pa rin ako?!
"Hindi, nandito ako para alalayan ka. Hindi kita hahayaang masaktan.."
Napangiti na lang ako. May asukal din pala sa katawan nito?
"Stop." Bigla itong bumitaw sakin.
"M-Mark!"
Katahimikan....
Katahimikan....
Katahi--
"Ayan pwede mo ng alisin yung nakapiring sa magaganda mong mata."
Napapikit din agad ako dahil sa liwanag.
"Wait, nasa langit na ba tayo?"
"Nope, nasa rooftop tayo."
O_O.
(*O*)
Ang ganda!
"Nagustuhan mo ba, Mae?"
Tango na lang ang nagawa kong isagot dito dahil hindi pa rin ako makaget-over kun
