SAMANTALA lumabas ng basement si Jomare habang inaayos nito ang sarili, habang may ngisi sa mga labi nito. Pawis na pawis ang mukha nito at mukhang pagod na pagod.
“Matagal tagal na rin mula ng makatikim ako ng isang sariwang babae,” humihingal na sabi nito at umakyat na ito sa taas at umupo sa sala.
“Narito ka na pala, mukhang masyado kang nag enjoy sa kaibigan kong traydo.” Sabi naman ni Chiara na may bitbit ng isang bote ng tubig at face towel para ibigay sa lalaki.
“Salamat, ang sarap ng kaibigan mo, sariwang sariwa,” sabi naman nito sabay kindat kay Chiara.
“Wala akong pakialam kung anumang ginawa mo doon, basta hindi mo siya pinatay ay iyong iyo na ang katawan ng babaeng iyon kahit pagsawaan mo pa. Kailangan ko pa rin siyang buhay dahil mapapakinabangan ko pa siya.” Walang awang
