Chapter 38
MIKAEL
MALAKAS ang buhos ng ulan nang makarating ako malapit sa bahay nina Aurora sa Marinduque. Hindi ako nagparada mismo sa harap ng bahay nila dahil sa libo-libong bagay na naglalaro ngayon sa isipan ko. Bagama't may baon akong lakas ng loob sa pagparito sa probinsya ay 'di naman sapat para harapin ang mga magulang niya. I failed them. Matapos nila akong bigyan ng pagkakataon upang patunayan ang sarili ko para maging karapat-dapat sa anak nila ay ganito ang nangyari. Tama ang kapatid ko, paniwalaan man nila o hindi ang paliwanag ko, ang mahalaga ay hinarap ko sila gano'n din ang pagkakamali ko.
Nagmaneho akong muli hanggang sa tapat mismo ng bahay nila. Malakas man ang ulan ay hindi ko na iyon inalintana pa kahit wala akong baon na payong. Kumatok ako sa pinto nila at ilan
