Take Me (Leon Miguel De Guzman) Billionaire Erotic Romance (R–18)

Chapter 10

HE WAS SMILING like a fool while staring at his right hand, namely his two powerful fingers that he had used earlier. He was still hard and rocking between his legs, and if he didn't restrain himself, he could easily screw Vanessa. He could f**k her right there in her own place while she was leaning against the door. However, he had to restrain himself and not rush. He had already marked her as his personal possession, and she was all his alone.

"Oh damn!" Leon groaned in amusement as he looked down at his swollen manhood inside his jeans. He could imagine Vanessa laying down in his bed n***d while her thighs were f*****g wide open, waiting for him to bang her hard and rough.

"Take it, easy boy." He muttered, staring down his swelled erection with a malicious grin on his playful lips. Leon shook his head, attempting to clear his mind of the filthy thoughts that had been plaguing him. A further bizarre to him was that he had never visualized someone being so intimate with him unless it was Vanessa.

Lumapad muli ang pakakangiti niya nang maalala ang kahandaan ng babae when he put his fingers within her. God alone knows how desperately he wanted to keep his fingers inside of her. It was so damn good.

She was not only capable of cooking a delicious and lovely supper, but she was also delectable to eat.

The aroma of her juices and the taste of her were driving him wild. Oh God! What the f**k is wrong with him now? Leon needed to stop thinking about her and rid her out of his thoughts in order to moderate himself. Especially because his masculinity was still very much alive, and the more he thought about her, the harder he grew. f**k!

"Are you all right, buddy?" The deep and masculine voice interrupting his malice thoughts and takes him back to the real world. Magkasalubong ang makapal na kilay na nakatitig ito sa kanya.

"Hmm? Are you saying something?"balik tanong ni Leon kay Enrique. Tila noon lang niya naalala na kasama pala niya sa bar ang mga kaibigan. Na ewan ba niya at biglang nagkasabay–sabay na nakabalik ng bansa ang nga ito. Ipinagpapasalamat niya at hindi napapansin ng mga ito ang naghuhumindig niyang p*********i.

"What the heck is wrong with that f*****g fingers of yours at kanina ka pa nakatitig d'yan?" Boses naman iyon ng lalaking tinunga ang laman ng bote ng beer. Si Alexander o Xander.

"There must be something with that smile, dude." It was Kent, he occupied the seat next to Enrique.

"Are you thinking of giving up your career as a doctor, Bud?" Si Dux na inabot mula sa bartender ang beer saka inukopa ang bakanteng stool sa tabi ni Kent.

Dinala ni Leon sa bibig ang bote ng alak at sinimsim iyon. Halos mangalahati rin ang laman nang ilapag niya iyon. "Nope! It'a fun being a surgeon, dude. Sagot niya kay Kent.

"Nah! I guess it would be more fun if you are a Gynecologist." Nakangising komento ni Dux na nakipag toast kay Kent.

Napailing na lamang si Leon sa pahayag ng kaibigan. "Anyways, how's the agency going, E?" Pagkuwa'y baling niya kay Enrique.

"Great. Everything is doing good." simpleng sagot nito.

"Hang on, did you quit your job, buddy?" Tanong ni Xander na nakakunot ang noo.

"I'm on leave at the moment, but working on my own agency," Enrique replied as he drunk the left liquid of the beer on his bottle.

"That means you'll be able to spend more time outside the cage, buddy. I'm glad you're still alive, E." It was Xander again.

"Yeah! I bet you have hundred lives, dude." Si Kent.

"Or perhaps you have anting–anting that's why you are still alive, after all this time. No limbs damage, eyes, head, shoulder, knees and toes. Damn man! You're f*****g tough." Si Thunder na sumipol. Pagkatapos ay inakbayan si Enrique.

"f**k! Sa lagay ba na yan eh gusto mo na akong mawala sa mundo, Thun?"

"Of course not! It just that whenever you're in a conflict zone, we're just so f****d up scared about you. When are you going to quit your job, anyway?"

"Until I've slain every last scumbag on the planet," he said, a smirk on his lips.

They were talking about Enrique's work field. Isa kasi itong navy seal at kung saan–saang parte ng mundo naipapadala dahil sa mga mission nito. At bihira rin lang din nila ito makasama mula nang pumasok ito sa Seal at nitong nakaraang dalawang taon naman ay ginugugol nito ang bakasyon sa pamamalakad ng agency nito sa Pilipinas. Nagpatayo kasi ito sa bansa ng ahensiya na kung saan ay pawang magagaling sa paghawak ng b***l, mahuhusay sa martial art at may kahanga–hangang background lamang ang nakakapasa at tinatanggap ni Enrique.

"That sucks, buddy. It's your holidays and yet you're still working," ani Thunder na inabutan ito ng isa pang beer.

"Akala ko ba ay pupunta rito sina Michael, Pett at Zeke?" Si Dux na binalingan si Leon.

"Dude, I'm sorry I was busy the entire f*****g day. And I completely neglected to inform them. But I'm pretty sure Zeke won't be able to make it as he's now in Palawan." He responded. "Why don't you call Pett and Mike instead?" he suggested.

Ang totoo ay nawala talaga sa isip niya na ipaalam kay Michael at Petter na sabay dumating sa Pilipinas ang mga kaibigan nila and he felt so guilty about it because Enrique wants to enjoy the night with them. Si Vanessa lamang kasi naging laman ng diwa niya sa buong araw at kung hindi lamang maiingay ang mga ito ay ang dalaga pa rin ang magiging laman ng kamalayan niya. If he didn't noticed Thunder's message ay baka marahil nasa boarding house pa rin siya ni Vanessa.

Si Enrique ay kinuha ang telepono buhat sa bulsa ng Denim jeans. Bahagyang lumayo sa mga kaibigan pagkatapos ay inisa–isa nitong tawagan ang numero ni Michael, Petter at Zeke. Unfortunately, Michael couldn't make it as he was at his parents place with Thalia. Nagkunot pa ang noo nito sa kaalamang nasa tahanan ng mga magulang ni Michael. Magkabati na ba ang mag–ama? Hindi nito maiwasan itanong sa sarili. And as for Petter, he was out of town for business. And Zeke wasn't answering his call.

"What is he doing in Palawan?" tanong ni Kent

Nagkibit siya ng balikat. "To chill perhaps,"

"It is understood kung kasama niya si Bethany. Of course, baka nasa honeymoon stage pa rin ang mga 'yon." Si Thunder.

"Hindi niya kasama ang asawa niya," he said, hindi na niya kailangan sabihin sa mga kaibigan na nag–file ng divorce papers si Zeke. Isa pa'y personal na buhay na 'yon ng lalaki.

"Why is that? Kailan lang sila nagpakasal ah," tanong uli ni Kent pero hindi makikitaan ng pagtataka kung bakit hindi kasama ni Zeke ang asawa nito.

"Ugh! Marriage is sucks!" Dux shook his head.

"How about Laith?" Si Kent naman ang nagtanong.

"He'll be here by next month," sagot niya sa mga ito.

"Marriage isn't sucks, guys." Papalapit na sabi ni Lohan. "Marriage is actually great and I'm grateful and happy that I am married to my wife."

"Man! Good to see you!" Si Thunder. Kaagad na lumapit kay Lohan at nakipag–bro fist dito pagkatapos ay yumakap sa bagong dating na kaibigan. Gano'n din ang ginawa ng iba maliban kay Enrique na kausap si Michael sa kabilang linya.

"f**k them!" ani Enrique nang tumigil ito sa pagtawag sa numero ni Zeke. Lumapapit ito kay Lohan. Nakipagbro–fist at yumakap din sa lalaki. "Let's just drink." Itinaas nito sa ere ang ang hawak–hawak na beer.

"Cheers!" They all simultaneously shouted as they sipped their beer at the same time.

Nagkumustahan, kantiyawan, tawanan habang nag–iinuman ang grupo nila. Pero hindi gustong uminom ni Leon ng higit pa sa isang biote ng alak dahil hindi niya gustong magkaroon ng hang–over sapagkat may ooperahan siya kinabukasan. Gano'n naman talaga siya. Pinapra–prioritize niya ang trabaho dahil hindi niya gustong magkamali lalo pa't pagsagip ng buhay ang pinili niyang profession. It's a matter of life and death ika nga nila.

Naunang umuwi si Lohan bago siya. Kung sabagay ay mula nang mag–asawa ang isang 'yon ay nagbago na rin ang pananaw sa buhay. Naka–focus lamang ito sa family and business nito. While he and the rest of their friends were enjoying there sigle life. Well, for him since he met Vanessa he didn't get the chance to have a laid with those pretty women showing an interest on him. When he got home, he took a shower and lay down on his comfy bed after. He then check on his phone. He sent a good night message to Vanessa even though it was already half past twelve midnight. Binabagabag na naman ng magandang imahe ng dalaga ang imahinasyon niya. Pagkuwa'y napangiti si Leon nang maalala ang namagitan sa kanila ni Vanessa. He could still feel the softness of her flesh in his fingers. He could still hear her soft and beautiful moaned dancing in his sense of hearing. Oh f**k! Naramdaman ni Leon ang mabilis na pagrespinde ng gitnang bahagi ng katawan niya. Napailing–iling siyang bumangon buhat sa kama saka inabot sa single sofa sa loob ng silid niya ang damit na ipinasuot sa kanua ni Vanessa.

Inamoy–amoy niya iyon at niyakap. The smell of the comfort she had used for washing her shirt makes him felt good. Tila naamoy din niya sa damit nito ang babaeng amoy ng dalaga. Pakiwari niya ay nasa tabi lang niya ang babae at kayakap.

****

VANESSA received a bouquet of red tulips and a lovely card the next morning. When she realized it was from Leon, her heart jumped for delight.

Lahat yata ng mga nurses sa hospital na 'yon ay laman ng usapan ang hunk at batang manggagamot. Ang hindi lang niya gusto ay siya ang tapunan ng tukso ng mga katrabaho niya. Panay kasi ang panunukso ng mga ito sa kanya. Panay rin ang pangungulit ng mga ito kung saan at paano niya nakilala ang mayaman at guwapong Doctor. At para magtigil na ang kanyang mga kasamahan ay sinabi niya sa mga ito kung paano nilang tatlong magkakaibigan nakilala si Leon sa Dubai. Needless, to say what had happened between the both of them.

"So, guwapo talaga niya at plagay ko may tama sa'yo ang isang 'yon." Si Nina habang naglalagay ng ibat–ibang uri ng gamot sa tray.

"Oh, no! Paano na si fafa Weddy?" Ang katabing nars ni Nina.

"Hmm... mukhang may love triangle akong nase–sense ah," ani Nina. " Mapapasana all na lang tayo, Carla. Kung bakit kasi ang ganda–ganda ng baklang 'to." Himutok ng babae bagamat nakangiti. Silang tatlo lang ang naiwan sa Nurse station.

"Agreed!"

"Bakit magandang mga dalaga rin naman kayo ah, tsaka anong love triangle ang pinagsasabi n'yo? Walang gano'n, okay? Magkaibigan lang kami ni Weddy."

"Weh... eh, si Doctor Leon?"

Namula ang magkabilang pisngi niya nang banggitin ni Nina ang pangalan ng binata sapagkat bigla na naman niyang naalala ang namagitan sa kanilang dalawa kagabi. Ang masarap na mga halik nito, haplos at ang—kaagad niyang pinutol kasunod nang alaalang 'yon. Ano ang mukhang ihaharap niya sa lalaki kapag nagkita sila nito? Possible 'yon lalo pa't ilang araw itong mananatili sa hospistal upang siguraduhing maayos ang kalagayan ng pasyente nito.

"Oy... she's blushing..." panunukso ni Carla. "You know, it's ok lang naman, dalaga ka at maganda kaya hindi malabong magkagusto sa'yo si Fafa Doc." Kinikilig na dagdag na anito sa tinuran bago ito nagpatuloy sa trabaho.

"Carla is right, Bakla. Ang gagawin mo na lang ay mamili ka sa dalawang poging manliligaw mo," nakangiting saad ni Nina na inabot ang patients chart.

"Manliligaw?"

"Yes, manliligaw suitor? Mangingirog, sumisinta sa'yo, any other term for that?" Humagikhik ito.

But Leon isn't courting her or does he? Hindi niya ito boyriend subalit naka first, second ant third base na ito sa kanya. God! He touched her down there and she let him as a matter of factly. Pakiramdam ni Vanessa ay umakyat na ang lahat ng dugo sa katawan niya at naipon sa mukha niya dahil sa pag–iinit ng magkabilang pisingi niya.

Mag–aalas kuwatro y medya na ng hapon at trenta minutos na lang ay matatapos na ang duty niya pero hindi pa rin niya nakikita sa araw na 'yon si Leon. Ang alam niya ay ngayon araw nito ooperahan ang anak ng Governador at marahil ay nasa OR pa ito sa mga sandaling 'yon. Mabuti na rin 'yon dahil hindi niya alam kung paano ito pakikitunguhan. At kung makaka–recover pa ba siya mula sa kahihiyang natamasa niya sa nagdaang gabi pero nagdulot naman ng kaiga–igayang pakiramdam sa kanya.

D'yos ko! Bakit ba kailangan pa niyang maalala ng paulit–ulit ang pangyayaring iyon? Hindi na niya gustong isipin pa iyon pero sa tuwing naaalala niya ang lalaki ay kaagad na sumasagi sa kamalayan niya ang intimate na parting 'yon. Inaasahan niyang hindi siya makakatulog ng maayos dahil doon, but to her surprised she had a good sleep last night and she woke up with pleasant feelings.

She let out a sigh as she cleansed her mind and let go of the spiteful ideas that had been circling in her head. Napapitlag pa siya nang biglang tumunog ang telepono niya sa loob ng bulsa kanyang uniporme.

Inabot niya ang phone. It was Weddy who was calling her. Ang matagal na niyang manliligaw na na isang architect at anak ng mayor sa makati. Guwapo, maginoo at mabait si Weddy pero ewan ba niya at hindi niya ito magawang magustuhan. She just likes him as a friend, not as a lover, as she has often stated. Nagi–guilty rin siya dahil mabait pa rin ito sa kanya sa kabila ng maraming beses niyang pagtanggi sa mga paanyaya nito sa kanya na kumain sa labas pero mukhang wala yatang balak ang lalaki na tantanan siya nito.

She heaved a signed. Nagdalawang isip kung sasagutin ang tawag nito o hindi, but when she saw Leon Miguel walking towards her with a sweet smile on his lips ay kaagad niyang sinagot ang tawag ni Weddy. Hayon na naman kasi ang malakas na pag–alpas ng kabog ng kanyang dibdib. Palakas 'yon ng palakas habang papalapit ang binatang Doctor. Hindi niya malamam kung sasalubungin ba ang mga titig nito sa kanya. That grinned on his lips reminded her of what had happened last night.

"Sige, see you," aniya nang matapos ang pakikipag–usap sa kabilang linya.

Ang totoo ay wala rin siyang ideya kung ano ang napag–usapan nila ni Weddy basta na lang siyang pumayag na sunduin siya nito at hindi lang iyon, pinaunlakan din niya ang invitation nitong kumain sila sa labas pagkatapos ng duty niya. Marahil ay para takasan si Leon at para na rin iwasan ang guwapong lalaki. Nahihiya pa rin siya rito.

"Hi, honey," he said with a smile. Maski yata ang kulay asul nitong mga mata ay nakangiti sa kanya.

"H—hi..." she stammered. Naging mailap ang mga mata inabala ang sarili sa pagche–check ng chart ng mga pasyente. Vanessa could feel the rapid palpitation of her heart inside her chest.

"Are you going home soon, hun? I'll drive you home,"

"T—there's no need for you to do that,"

"I don't mind taking you home, Ness."

"Susunduin ako ni Weddy eh, he's already on his way."

Nagsalubong ang makapal na kilay ni Leon sa sinabi niyang iyon. Kaagad din napawi ang mga ngiti sa mga labi nito. Nagtatanong ang mga titig nito kung sino ang tinutukoy niya.

"May I ask who's this Weddy?"

Hindi siya kaagad sumagot. Eh, ano ba ang dapat niyang sabihin? Is she going to tell Leon that Weddy is her suitor? Or would she simply tell him that Weddy is a buddy of hers?

"Manliligaw niya si Weddy." Si Carla ang sumagot. May kakaibang ngiti sa mga labi. . "Kailan mo ba siya sasagutin Van?"

"Carla!" May tawag niya sa pangalan ng babae

"Suitor huh." Tumaas ang kabilang sulok ng mga labi ni Leon.

"I'm sorry Leon, sa ibang pagkakataon na lang siguro."Iniwas muli niya ang paningin.

"Oh, that's okay, hun. But make sure that he'll take you home safely and on time." Ngumiti ito bagamat hindi umabot sa mga mata.

Gustong magdamdam ni Vanessa. Gusto din magprotesta, iyon lang ba ang sasabihin ni Leon? Hindi man lang ba siya nito pipigilan? Or to ask her not to meet Weddy? Kumudlit ang inis sa dibdib niya. Pero bakit at para saan ang damdaming 'yon? Hindi ba dapat ay magpasalamat siya at hindi niya makakasama si Leon sapagkat nahihiya pa rin siya sa lalaki dahil sa karupukan niya? Bakit ngayon ay nasasaktan siya?

"Nasa tamang edad na ako, Dr. Leon. Nasa sa akin na 'yon kung uuwi ako ng maaga o hindi." Inis na wika niya.

"Of course, you're right. You're a grown-up woman, beautiful and very attractive that no man can ever withstand you in any manner." He said staring at her deep into her eyes.

"S–so, how's your patient, Doc?"

"Cut the formalities, honey. I prefer you to call me by my name like the last—"

"Okay, Leon." Maagap na putol niya sa ano pa mang sasabihin nito. He doesn't want him to remind her on her face about the last night.

"It went well, honey," he smiled maliciously, ang mga mata ay nakatitig sa kanyang mga labi.

"Hindi ka pa ba aalis?"

"Pinapaalis mo na ba ako, honey?" Naroroon pa rin ang simpatikong ngiti na nakapaskil sa mga labi nito.

"N–no! I mean, tapos na ba ang duty mo?"

"Yes."

"Thanks nga pala sa flowers, but you don't have to do that,"

"Do what honey?" Sa pagkakataong iyon ay nakatitig na ito sa bandang dibdib niya.

"F—For sending those flowers to me for no apparent reason."

Oh, for God's sake. Why was she stammering over and over again? Why her heart has to beat so rapidly inside her chest with his presence?

"I have always my reason, honey." He wink at her. "I'll call you later, hun."

Gusto niyang sabihin kay Leon na hindi siya nito puwedeng tawagan dahil magkikita sila ni Weddy pero nakulong lamang iyon sa loob ng lalamunan niya dahil umalis na sa harapan niya ang binata pagkatapos nitong kumindat sa kanya at kay Carla na bagamat tahimik na nagtratrabaho ay batid naman niyang nakikinig ito sa usapan nila ni Leon.

****

Because this hasn't been edited yet, be aware of the mistakes and grammatical errors you'll encounter from the previous chapters till the end of the story.

Thanks for reading goddesses!

Keep safe everyone. Muah ?

xxx