"Sure ka bang okay ka lang, Ana?" Rinig kong tanong ni Jenniel mula sa aking harapan at mababakas pa sa pananalita nito ang pag-aalala dahil na rin sa itsura ko ngayon. At alam kong may tama na rin ako ng alak.
Alas nuebe na rin kasi ng gabi, kaya't nagpipilit na rin akong umuwi sa bahay sa may trabaho pa rin ako bukas, at hindi ako pwedeng umabset dahil baka sa susunod na umabsent ako ay tuloyan na akong mawalan ng trabaho.
Subalit ang pagpipilit kong makauwi na ay mariin namang pinigilan ni Jenniel, at inayang dito na lamang daw ako matulog dahil na rin sa kalagayan ko at hindi ko na rin daw kayang umuwi.
Lihim naman akong napatawa, nang maalala ko ang sinabi nito kanina na hindi ako nito aasikasuhin oras na magpakalasing ako, ngunit heto at hindi rin ako matiis o magawang tiisin.
"Y
