CHAPTER 10
Tinaasan ko siya ng kilay.
Binuksan ko ang aking bag at mabilis na kumuha ng tissue sa loob ng bag ko.
Nakangiti kong pinunasan ang aking katas sa harapan niya.
“Wala na,” kunwari ay nalulungkot na sabi ko para maasar siya.
“Tsk, tsk... Hatid mo nalang ako sa trabaho mo tutal nandito ka na rin naman.”
Masaya kong nilagyan ng seatbelt ang katawan ko.
Pigil ko ang sarili kong matawa nang marinig ko siyang nagmura. Bumulong-bulong pa ito na hindi ko naman maintindihan.
“’Wag kang bumulong-bulong d’yan, ikaw din naman ang may kasalanan nito. Dami mo pa kasing arte, kaya ako na ang gumawa. Hindi mo alam kung ano ang nagagawa ng libog.” umiiling na sabi ko.
“I should have suck it,”
Nagkibit-balikat ako bago sumagot. “Don’t close your eyes, Danica.” panggagaya ko sa kan
