Fortunately ay mabilis na nawala ang lagnat ni Joeuanna. Kinahapunan ng sumunod na araw ay bumalik na ang sigla niya at nakapag-ikot na sila sa isla. Iilan lang ang mga dayo doon maliban sa mga residente na abala sa pag-aayos ng mga naapektuhang mga bahay dahil sa malakas na ulan at hangin.
“Are you sure na kaya mo?” Nag-aalalang tanong ni Blake.
Nakaalalay ito sa bawat paghakbang niya. Tila siya babasaging krystal na takot nitong mabitawan. She finds it ridiculous pero naa-appreciate niya rin naman ang effort nito. Him taking care of her actually reminds her of that time na maaksidente siya sa motor.
“We have almost a month to stay here, wifey. You can take your time resting.”
She rolled her eyes at him. “I’m fine, Blake. Kaya ko na ngang makipagkarera sa’yo kung tutuusin.” Inirol
