Lunes at unang araw ng huling semester.
Sa bahay pa lang ay kinakalma ko na ang sarili ko ngunit hanggang ngayon ay iyon pa rin ang ginagawa ko. Ilang beses pa akong bumuntong-hininga habang nakasilip sa bintana ng sasakyan.
"Kinakabahan ka ba?"
Kaagad na nilingon ko si Markiel. Nasa likod s'ya ng manibela at kanina pa rin s'ya naghihintay sa akin. Hindi ko pa ulit ginagamit ang sasakyan ko kaya sa kanya ako sumabay ngayong araw.
"Parang bigla akong nanibago," pag-amin ko at muling sumilip sa bintana.
Wala namang nagbago sa San Sebastian, katulad pa rin iyon ng dati. Naninibago lang ako dahil sigurado akong hindi pa nakakalimutan ng mga estudyante ang nangyaring insidente noong gabi ng Lantern Festival.
Alam kong kahit nalinis na ang pangalan ko ay mayroon pa ring mga taong makiki
