Chapter 30: Special
Hope’s POV “Is everything ready?” Katatapos lamang namin ni Shakirra na magbihis. We are now leaving for United States. Inayos ko ang cellphone ko para makita kaming dalawa ni Shakirra sa screen. “Oo, pare. Sana ay maayos ang aming biyahe hanggang U.S.” “Pababayaan ko ba naman kayo? After what happened? It is now obvious that someone knew about Shakirra. Makapangyarihan, malakas. Pero salamat at may Cielo na hindi kayo pababayaan.” Ngumiti lamang nang maliit ang kasama ko. “O sige na at mag-aayos an kami. Tatawag na lang ako sa iyo mamaya.” “Alright. My men are waiting. Be safe.” Pinatay ko na ang tawag. Wala man lamang ekspresyon ang mukha ng asawa ko. Magmula nang mangyari ang insidente na iyon ay napaka-tipid na niya. Every night, she would cry for the two staff’s death. Sin
- Writer
