Ngayong araw ang labas ko sa hospital. I am very thankful that dad is still not doing his moves towards me. I know na sa nangyayare sa akin ngayon, I'll be facing consequences na siyang ikainakakaba ko. My twin and even Seven knows how my dad's mind work. Kaya habang hindi pa lumalabas ang dragon sa kanya ay i-e-enjoy ko muna.
“Slowly princess...” Inalalayan ako in daddy na maupo sa wheel chair. Todo ang pag-aalaga sa akin ni daddy, ngayon gusto niya siya lang mag-alalay sa akin pati nga si Chester at Seven at hindi niya hinahayaang pakealaman siya. Napag-alaman ko ring nagleave siya sa trabaho niya at kinancel lahat ng importanteng meetings niya para lang alagaan ako. I can't help but be touched, dahil simula nang mawala so mommy ay parang nawala rin ang lambing ni daddy. Ang lagi niya
