"H-he's not your son..."
Natataranta na ako, pero iyon ang una kong naisip... ang itanggi na siya ang tatay ni Cairon.
Caius stared at me, he's intense amber eyes are piercing through my soul. For some reason, the way he looked at me made me nervous. My knees weakened. Humawak na lang ako kay Cairon para kumuha ng lakas.
Caius chuckled humorlessly. "Are you trying to fool me? Huh, Luisa?" Umigting ang panga niya.
"Bakit ba iniisip mo agad na anak mo siya?!" Natigilan ako nang mapapitlag si Cairon sa sigaw ko. Agad ko naman siyang binuhat at niyakap. Humikbi si Cairon saka yumakap sa batok ko. "I-I'm sorry, baby. I'm not mad at you," bulong ko na lang saka hinaplos ang likod niya.
I looked at Caius. His eyes softened while staring at me and our son... Our son. Damn. So, this was rea
