"Simon, mahal kita.."
Natigilan siya at hindi nakagalaw, na para bang naubos ang hangin sa katawan niya. Nakatingin ako sa kanya habang siya naman ay nakatalikod sa akin. He stayed still pero walang ginawa.
"Simon," I called him again. I gave up. This will be the first and last na sasabihin ko sa kanyang mahal ko siya. Tinatanggap ko lahat ng sumbat niya sa akin dahil alam kong ako naman talaga ang mali noon. Kung ayaw na niya talaga, I better quit than to be more miserable.
He faced me, his eyes has bloodshot. Lumambot ang matigas na expresyon ng mukha niya.
"Why are you telling me this now, Maggie? Bakit ngaun lang?" He said coldly. Napalunok ako bigla. Bakit nga ba? Kasi mahal ko siya diba? Kasi ngaun ko lang narealized na mahal ko pala siya?o ngaun ko lang naamin na mahal ko pala t
