Tahimik lang si Mathew habang nakatitig sa nitso ng kanyang mga magulang. Isang pribadong sementeryo na walang gagambala sa pagbisita niya roon. Ilang araw na mula ng pabalik-balik siya sa libingan ng mga magulang. Tahimik lang siya hanggang sa abutin siya roon ng hapon.
Hindi siya klaseng tao na naglalabas ng saloobin pero...namalayan na lamang niya na kinakausap na pala niya ang puntod ng mga magulang.
"Mahal ko siya..pero..ang hirap tanggapin..hindi ko mapigilan ang sarili ko na hindi siya paniwalaan," anas niya. Mga salitang iyun na paulit-ulit niyang sinasambit.
Nang masaksihan niya ang pagbabago ng dalaga at hindi talaga iyun isang panaginip. Aaminin niya. Natakot siya sa dalaga. Nakaramdam siya ng takot!
Pero...nahihiya siya. Naging duwag siya!
Tama ba na katakutan niya si Maia
