"Kumain ka muna ng kanin bago 'yang dessert!" Saway ko kay Marcus ng akmang lalantakan nya ang strawberry cheesecake.
"What? Pinagluto na kita. Now let me eat this--"
Pinameywangan ko siya. "Aba't hindi ka talaga makikinig?" Iritadong sambit ko sakanya.
"Baby. .."
"Don't baby me. Kumain ka d'yan."
"But you're preventing me!" He whined like a child.
"Kumain ka ng kanin." Pinandilatan ko siya ng mata.
He pouted. Kinuha niya ang pinggan at akala ko 'don na matatapos ang kaartehan n'ya.
"Feed me."
"Marcus!"
"Then, no." He crossed his arms.
"Halika nga dito." Sa loob ng isang buwan na lagi kaming magkasama, alam ko na ang mga galawan nito.
He don't want to say it directly. Pero alam ko ang hinihingi niya.
"No." Aniya at nanatili sa upuan. Namumula na ito. Syempre. Alam niyang
