Tahimik lang kaming naglalakad pabalik sa dalampasigan. Babalik na kami sa kabilang isla. Hawak ni Marcus ang kamay ko at ganon rin ako.
Walang nagsasalita sa'min. It's not a silence of awkward or something. It's. ..just the way it is. Just the way we want it.
Kung ano 'man meron samin ngayon ay kuntento na kami. Mabilis lang ang naging biyahe naming dalawa. Papalubog na ang araw ng tumigil kami sa paglalakad.
"Ayaw na kita ibalik." He pout. Napangiti naman ako. Ayoko na rin bumalik.
Pero bakit nga ba? Bakit ganito ang nararamdaman ko para sakanya? Sino ba si Marcus? Sino ka ba?
I shook my head. Just enjoy the moment, Lumiere. I was about to open my mouth when his phone rang.
Kanina pa 'yon tumutunog. "Sagutin mo na." Nag-aalinlangan siyang tumango.
"Yeah. Nandito na kami. Near t
