Masakit. Masakit ang iwanan siya pero siya mismo ang nagtulak sakin palayo. Pero kasalanan ko 'rin dahil nga hindi ko matanggap ang ginagawa niya.
Tuluyan akong napaupo at pinunasan ang luha ko. Bakit hindi niya maintindihan na masama ang ginagawa niya at makakasama ito para sakanya?
Why is he inisisting na hindi ko siya tanggap?!
Tinignan ko ang aking singsing na gawa sa malinaw na salamin. Wala na ang abo na kulay puti o itim 'man.
Anong nararamdaman mo ngayon, Marcus? Kasi ako, hindi ko alam.
"Elicia?" Nag-angat ako ng tingin at nanlaki ang mga mata ko.
Ito ba ang ibinigay sakin ng singsing?
My heart suddenly thump for unknown reasons and different pictures clash through my mind.
". ..mier."
"May sasabihin ako sayo."
"Ano naman 'yon?"
"Tsaka ko na lang sasabihin pag tapos
