Chapter 15

1408 Words

Marahan niyang hinahaplos ang malambot na buhok ng binata na hanggang ngayon ay di pa rin nagigising. Isang linggo na mula nang mangyari ang trahedyang yun. Lagi niyang binabantayan ito at kinakausap kahit na imposibleng sagutin siya ng lalaking isang linggo ng tulog. " Uy. Di ka pa ba gigising diyan? Isang linggo ka ng nakahiga diyan ah. Hindi pa ba nananakit ang katawan mo lalo na ang likod mo? Kaya bumangon  ka na." Pilit niya itong kinakausap kahit na alam niyang di ito sasagot. Di ba nga sabi nila dapat kinakausap ang mga taong comatose dahil maganda daw yun sabi ng iba sa mga pasyenteng ganun ang kalagayan at malaman nilang may mga mahal pa sila sa buhay na nag iintay sa muling pag mulat ng kanilang mga mata. Kaya halos araw araw niya itong kinakausap dahil sigurado siyang magigisi

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD