Nagpunas ako ng mata at saka bumaling sa seryosong nagmamaneho na si Eidrian. Magmula nung maka alis kami sa royal crest ni hindi sya umimik.
Seryoso lang syang nagmamaneho na para bang ayaw na ayaw nyang maistorbo. Hindi sya umimik sa akin at diretso lang ang paningin sa daan.
“Why did we have to leave Siege?” hindi ko mapigilan na tanungin sya.
Hindi ko kasi maintindihan kaibigan naming yon at hindi naman siguro dahilan kung ano man yung nangyari kanina para iwanan naming sya. Wala namang may gusto ng nangyare kanina hindi naman yun ginusto ng tao para ganunin sya.
Pakiramdam ko kasi sobra yung nagging reaksyon ni Eidrian at yung ginagawa nya kay Siege na sinisisi nya? Hindi yon tama.
“Because he needs to clear his fcking mind Cali.” Seryoso at tipid nyang sagot sa akin.
Ni hindi
