Siguro dahil sa pighati, sinubukan ko siyang kalimutan. Iyon naman dapat ang gawin ko, 'di ba? Ang kalimutan ang mga taong nanakit sa akin. To cut them off out of my life as it should be. Hindi ako mananatili sa kaniya gayong una pa lang, pinili niyang sarilinin ang katotohanan.
Bakit hindi siya nagparamdam sa akin nitong nakaraan? Bakit hindi niya agad sa akin sinabi ang totoong nangyari? I felt betrayed and that was really stupid of him. Kung hindi kaya ako pumunta sa opisina niya, magkaka usap ba kami? I doubt it.
Totoo nga siguro ang naisip ko na kung hindi ako pumunta roon, hindi na siya magsasabi pa. If I didn't confront him. then I wouldn't hear a thing from him about what happened.
Ayoko ng gano'n. Lalo kung involeved naman ang relasyon namin, at ang nangyari ay maaaring ikas
