The place was beautiful. Maraming shops doon at mababait ang mga nakasalamuha namin. Some knows Julian, like an ordinary man and I liked it, actually. Bahagya pa nga akong nanibago dahil iyon ang nakikita ko sa syudad. In this place, they treat him like... normal. Iyong hindi tinitingnan ang posisyon niya sa lipunan.
It feels great. Seeing him communicate with them... Hindi iyong mga tao na may suot na business suits, ang fresh lang tingnan sa perspective ko. Hindi ako sanay pero ang ganda sa paningin.
Ngumiti ako sa ginang na lumapit sa akin. Iginiya niya akong umupo sa upuan na gawa sa kawayan doon. Sumunod si Julian, agad pa niyang ipinatong ang kamay sa hubad kong hita.
Hinayaan ko siya. Nagsikap akong ngumiti sa mga taong naroon. It’s awkward to be surrounded by unfamiliar faces
