5
2006 Words
"A-ah, Ma'am Amy... Saan po kayo?"
Nahindik ako sa boses ni Manong Guard na nasa ibaba ng Condominium ni Judas, ngayon sana ako magkakaroon nang pagkakataon kung hindi lang ako sinita ni Manong Guard. Napalunok ako at napatingin sa paligid. Walang katao-tao. Walang pwedeng paghingan nang tulong.
Apat na araw na akong nandito. Nag-aalala na ako sa mga nangyayari sa buhay ko. Pati na rin sa naiwan kong maliit na pera na tinago ko nang maayos sa pinagkakatuluyan ko dati. Bukas pa naman ang bayaran.
Magtatatlong araw na rin mula nang huling bisita ni Judas. Yong araw na yon pansin ko ang pagiging abala niya kaya hindi niya rin ako binibwisit.
"Ah, wala po!" Sigaw ko at tumakbo sa elevator para makaakyat na sa itaas.
Pagkasakay at pagkaharap ko, nahuli kong nagkakamot ng batok si Manong. Napabuntong-hininga na lang ako at inayos ang sout kong pajama. Ang malas-malas ko! Sobrang malas!
Kailan ba ako makakaalis dito? Gusto ko na nang normal na buhay...
Tumunog ang elevator hudyat na nasa tamang palapag na ako. Lumabas ako at lumapit sa pintuan ng condo ni Judas. Kakatok sana ako nang maalalang wala nga palang tao sa loob. Nagpakawala ako ng hangin at naupo sa sahig. Ang alam ko'y alas sais dumadating yong kinontrata niyang tagahatid ng pagkain ko. Alas sinco pa lang, at isang oras pa ang gugugulin ko rito.
Idinantay ko ang noo ko sa ibabaw ng mga tuhod ko... Pampawala lang ng bagot at huwisyo. Hindi yata iilang minuto lang ay may naramdaman akong presensya ng tao. Sa pag-aakalang yong tiga-hatid yon ay nag-angat ako ng ulo. At sa huli ibang tao pala ang madadatnan ko.
Nakaupo siya sa tapat ko, hindi sumasayad ang pang-upo sa sahig.
Nanangis ang panga ko nang makita si Judas na nakangisi at nakatitig sa akin. Walang pinagbago, hindi pa rin tinutubuan ng konsensya.
"Birthday mo pala no'ng nakaraang araw. Yong araw na nahuli ko ang kiliti mo... Bakit di mo sinabi?"
Nagtaka naman ako roon. Paano niya nalaman?
Nasagot ang tanong kong nasa ere nang may iniangat siyang plastic envelope. May mga papeles na hindi ako pamilyar.
"Happy 16th birthday, Amythyst So. Where do you want us to celebrate?" Aniya.
Nangasim ang mukha ko sa mga pinagsasabi niya. Walang kwenta... Walang halaga yon. Kahit sabihin pa niyang doon kami sa mga mamamahaling kainan maghahapunan ngayon.
"Hinog... Hinog." Aniya.
Kinilabutan ako sa paulit-ulit na awit niya para sa kanyang sarili.
Ngumisi pa siyang lalo at binuksan ang plastic envelope. May hinila siya na mahabang matigas na puting papel mula roon.
"Kinuha ko yan sa inyo... Kaya medyo natagalan ako. Inenroll na kita. Sa susunod na Linggo magsisimula ang pasukan."
Nanigas ang mukha ko nang binalingan siya. Bakit ba nangingialam 'to?!
Pinalagpas ko ang biro niya noong papakasalan ako. Na napakaimposible dahil bata pa ako, wala pa sa huwastong edad. At ngayon, sa tingin niya palalagpasin ko pa rin 'to?
"B-akit kayo nangingialam?! Kaya ko namang----"
"Anong kaya?!" Medyo galit niyang tanong.
Napaatras ako sa takot... Putanginang lalaki na 'to! Hanggang ngayon ba naman na kahit nagtitigas-tigasan na ako ay ayaw niya pa rin akong tantanan?
"Naglayas ka di'ba? Kasi hindi mo na kaya ang mga pang-aalipusta ng Tiya mo? Napadpad ka rito sa pag-aakala mong makakakuha ka nang magandang oportunidad? Pero saan ka dinala nang pagmamatigasan mong yan? Sa akin di'ba? Pasalamat ka nga at meron akong plano para sa kinabukasan mo!" Inis na sigaw niyang halos magpabingi sa akin.
Kahit nanginginig, kahit gusto kong magbaluktot para magtago. Inismiran ko siya at mapang-uyam na tinitigan sa mga mata niya.
"Bakit naman po ako magpapasalamat KUNG ang puri ko ang ang gusto mong kabayaran?"
Kumunot ang noo niya. Hindi siya nag-atubiling sumagot pa. Binalik niya ang matigas na papel sa loob ng plastic envelope.
Rinig na rinig ko ang bilis nang paghinga niya. Gayun din sa kung gaanong kabigat ang buga ng hangin mula sa kanya. Galit na galit... Galit... Bigla akong kinabahan. Nawala ang pagmamatigas ko at napalitan nang takot.
"Tigas nang ulo... Sabi nang----"
"Pampalubag loob niyo lang po iyan... Tama po ba ako? Gusto niyong kunin... At dahil hindi pa ako handa, ayaw niyo akong pwersahin kaya dinadaan mo sa kasal-kasal. Hindi naman po ako gano'n ka----"
"f**k!!" Galit niyang sigaw. Napapiksi ako at halos mapatalon na sa bigla.
Napaiyak na lang ako... Parang... Bakit ganito?
"Pag sinabi ko, totohanin ko!" Aniya.
Padarang niyang hinila ang braso ko pagkatapos niyang tumayo. Halos humiwalay naman ang braso ko sa bilis at lakas nang ginawa niya. Napaiyak ako nang mahina.
Pareho kaming nakaharap sa tapat ng pintuan niya. May pinindot siya sa pad. Password. Hindi ako makatingin. Talagang yumuko na lang ako.
Pagkapasok may pinindot siyang muli. Medyo matagal. Hanggang sa nagsalita ang boses ng isang babaeng nagsasabi na napalitan na ang password nang unit. Nanlaki ang mga mata ko pagkat kuhang-kuha ko ang dahilan kung bakit ginawa niya iyon.
Ayaw niyang may makapasok na iba. Gusto niyang kami lang dito. At kapag nangyari na nga... Siguradong ako ang lagot.
Pinilit kong alisin ang kamay niya sa braso ko ngunit kasing tigas na yata ng bato iyon. Walang katinag-tinag. Mas lalo pang humigpit kaya napadaing ako sa umataking sakit.
"Kantot, gusto mo di'ba?" Aniya sa mabilis na paghinga. Hila-hila niya ako papasok sa mismong sala ng unit niya.
Nanginig ako sa takot at napasigaw gayong napakaimposibleng may makakarinig noon sa labas. Imposible. Pero nagbakasakali pa rin ako. Kasi akala ko maililigtas ako no'n. Kaso parang baliwala.
Hinila niya ako at tinapon sa tapat ng sofa. Napapikit ako at napadaing nang tumama ang tagiliran ko sa hindi ko malamang bahagi ng muwebles roon.
Sa sobrang tahimik nang paligid, at sa mumunting iyak ko, narinig ko ang pagkakabaklas nang kung ano.
Kumapit ako sa uluhan nang sofa at pinilit na maupo pagkatapos mawala ang sakit sa'king tagiliran.
Nanlaki ang mga mata ko nang makita siya roong nakahubad at tanging boxer na lang naiwan. Ngunit mas nakakabigla ang bagay na parang nanunusok na nakapwesto sa gitna niya.
"I have no mercy, Amy. Ngayon na kita babasagin. Para wala ka nang masabi at lahat nang utos ko... Susundin mo!"
Napasiksik ako sa dulo ng sofa. Kapansin-pansin ang tindig niyang papalapit sa akin. Natakot ako. Sobrang takot. Lalo na at ganito ang ayos niya ngayon, hubad tanging boxer na lang ang sout.
"Masasarapan ka naman mamaya, Amy." Aniya sa seryosong boses.
Umatake ang kilabot sa ilong at mata ko dahilan kung bakit nagsituluan ang mga luha ko.
Nakakapanghina... Nakakapangbura nang lakas ng loob.
Naupo siya sa dulo, at kahit anong iwas ko nahuhulog talaga ang mga mata ko sa bagay na nakatayo sa pagitan ng mga hita niya. Nakakatakot ang laki at ang haba nang naka-umbok doon. Nakakapangilabot. Niyakap ko ang sarili dahil pakiramdam ko may nakita akong mas maliit lang na bersyon nang tent sa harapan niya.
Lalo na at papalapit nang papalapit ang pag-upo niya mula sa dulo patungo sa akin. Napahigpit ang yakap ko sa aking sarili. Nanginginig na ako sa takot. Puro impit na iyak lang ang naririnig sa akin. Mariin ang pagkakagat ko sa labi ko.
Hinawakan niya ang paa ko kaya parang bata na nagpapasag ako roon. Kumunot ang noo niya at hinigpitan pa ang kapit niya sa paa ko. At sa isang iglap hinila niya ko palapit sa kanya at halos maumpog ang ulo ko sa pagkakabigla nang lahat.
At sa isang kisap mata, nasa kandungan niya na ako. Napaangat ang pang-upo ko nang sumakto ang kahindigan niya sa pinakagitna nang pinakainiingatan kong hiyas.
Napahikbi ako, at pilit na inaangat ang sarili para hindi maramdaman ang pagsayad noon. Kaso dinidiin niya ako sa kanya. Napaawang ang labi ko sa nararamdamang kakaibang hatid no'n. Parang tubo, salungat nga lamang ang temperatura. Mainit.
"Bibilisin ko para wala ka nang kawala."
Nanlaki ang mga mata ko sa pinagsasabi niya. Lalo na at dahil halatang pursigido siyang gawin ang sinabi niya. Nabigla ako sa pagkapa niya ng garter ng sout kong pajama. Napakapit ako sa balikat niya dahil sa pagkabahala.
"Hmmm. Amy... Tapos na ang pagtitiis ko." Aniya.
Putangina! Naninindig ang mga balahibo ko sa mga pinagsasabi niya. Parang gusto niya akong sunugin...
Nasa mga tuhod ko na ang sout kong pajama. Tinatambol na nang sobra-sobra ang puso ko. Halos hindi ko na makuha ang ritmo nito. Halos hindi na rin ako makahinga.
Nasa paanan ko na yon, pag-angat ko na lang ang kulang. Umiling-iling ako. Pag nahubad yan diyan... Katapusan ko na.
Kaso wala rin akong nagawa nang diniin niya ako sa kandungan niya. Pumapasok nang kaunti yong dulo nang kahindigan niya. Natakot ako at napaangat kaya sa isang hila naialis niya ang pajama sa talampakan ko.
Medyo nakatayo na ako roon. Tinititigan niya naman ako. Ngumisi siya at inayos ako sa pagkakatayo. Napabuntong hininga ako roon pagkat akala ko'y tuluyan niya na akong lulubayan. Akala ko lang yon dahil sa isang kisapmata hinila niya ako patungo sa kanya. At nagitla ako nang muntik na akong napatiwangwang sa likod ng sofa. Buti na lang at mabilis ang repleksyon nang mga kilos ko kaya'y napatuko ako sa amba ng upuan.
Kaso...
"Sakto." Aniya.
Nanlaki na naman ang mga mata ko nang maramdamang tumama ang hininga niya sa tapat ng sout kong panty. Kahit may harang, naramdaman ko pa rin ang nakakahilong yanig nang boses niya.
Kinapa niya ang garter nang sout kong panty, na binili niya noon, naging mabilis naman ako at itiniklop ang mga hita ko. Kahit na nakabukaka ako sa tapat niya, naitiklop ko pa rin ang mga hita ko.
Ngumisi siya at tiningala ako. Ayaw ko nang ngisi niya. Ayaw ko nang lahat sa kanya. Nanunubig na naman ang mga mata ko sa awa para sa sarili.
"Talaga lang, Amy?"
Pinuntirya niya na naman ang binti ko kaya nangatog ako at halos bumigay na. Malaki ang pasasalamat ko na matibay ang pagkakapit ko sa likod ng sofa.
Binitawan niya ang binti ko nang walang makuhang positibong paraan doon. Kinapa niya ulit ang garter ng panty ko. Mas lalo pang nanubig ang mga mata ko at napatingin sa kanya. Sana... Maawa siya.
Tumiklop ang panty ko sa pagkakahila niya paibaba. Hinaharangan lang nang mga hita ko yon kaya hindi maialis doon.
"I liked shaved pussy... But yours is an exception. Cute naman... Mukhang buhok lang ng pusa." Komento niya. Namula ako sa sinabi niya. Ang bastos-bastos nang bibig!
Kinapitan nang isa niyang kamay ang pang-upo ko kaya nangatog na naman ako, minamasahe niya iyon. Nang paulit-ulit hanggang sa bumigay ako... Ang bilis nang mga pangyayari at nahila niya ang sout kong panty. Sa isang iglap, wala na akong sout na pang-ibaba. Napaiyak ako.
Habang nakabukaka sa tapat niya ay inangat ng isang braso niya ang kaliwang binti ko at ipinatong sa balikat niya.
Humagulgol ako habang nakatingin sa daanang patungo sa kusina.
Kaya lang, hindi pa iilang segundo ay napalitan ng singhap ang iyak ko lalo na nang maramdaman ang dila niyang humagod ng tatlong beses. Umawang ang labi ko, nanlalaki ang mga mata, bumigat ang hininga nang sinunod-sunod niya ang pagdila paitaas.
"Haa... J-ju.. Ju..."
Puta! Parang sinusunog ang puson ko. Pamilyar ang pakiramdam, mas mababaw lang ang intensidad nito kumpara sa naramdaman ko noong sinundot niya ang laman doon.
Hindi iilang segundo lang ay ibang klasing pagkakayanig nang sistema ko ang sumunod na ginawa niya... Mas grabi... Dahil mas matigas. Napaiyak ako... Hindi dahil sa sama nang loob. Iba... Hindi ko mapangalanan. Nangangatog ang mga binti't hita ko. Mas humigpit ang kapit ko sa sofa'ng nasa likod niya...
"A-ano... A-ano... Ya-yaaaaaah!"
Napapikit ako at bumigay. s**t! Anong nangyayari? Bakit kakaiba yon? Parang may bumara sa dibdib ko dahil sa grabi-grabing pakiramdam. Parang nag-uumapaw na sensasyon.
Hinawakan niya ako sa bewang at inayos ang pagkakatayo. Nangangatog pa rin talaga ang mga binti ko kaya sa tuwing binibitawan niya ako ay napapahilig ako sa kanya. Nawalan ako nang paki kung mismong nasa tapat niya ang hiyas ko. Nanghihina talaga ako. Parang ginapangan ako ng malakas na intesidad nang elektrisidad. Lahat nang lakas ko ay parang hinigop nang mga nangyayari. Nakakayanig...
At nakakaadik.
- Writer
