FINAL CHAPTER PART 2
Sa gitna ng kawalang pag-asa, sa hindi ko na halos makayanang sakit ng pagkakahila niya sa aking ulo na halos mapugot na ito ay huminga ako nang malalim. Ipinako ko sa isip ko kung para saan ba ang lahat ng pagpapagal kong ito. Hindi ba’t ito ay para sa mga naniniwala at umaasa sa akin. Ang laban na ito ay para sa dalawang mundong wala nang inaasahan lumaban pa kundi ako na lang. Hindi ako dapat padadaig. Hindi ko dapat sila bibiguin. Hindi ko dapat basta na lang isuko. Sobra-sobra na ang pahirap ng halimaw na ito sa akin, sa amin, sa lahat. Inipon ko ang aking lakas at sa isang iglap, isang malakas na suntok ang ipinatikim ko sa kanya sa bahaging baba niya sa mismong submental glands niya. Ito yung bahaging gitna ng magkabilang panga niya. Naramdaman kong malambot an
