(LENA'S POV)
Eksaktong ika-dalawang taon ng pagkamatay si Daddy Vic nang naisip kong gamitin ang lumang kotse niya.
Mabuti na lang at marunong akong mag-drive at mayroon din akong driver's license. Kaya gamit ang kotse niya ay nag-rides ako habang inaalala ang lahat ng masasayang araw namin noong nabubuhay pa siya.
Aminado ako na kahit dalawang taon na ang lumipas ay naaalala ko pa rin siya madalas at may mga pagkakataong nami-miss ko pa rin siya lalo na sa mga pagkakataong naghahanap ang katawan ko ng lalaking magpapaligaya sa akin.
At oo, hindi ko pa rin magawang tuluyang magalit sa kanya. Siguro ay dahil napakalalim ng pagmamahal ko sa kanya at nandito pa rin sa puso ko ang denial na hindi niya ako totoong minahal. Naniniwala pa rin ang maliit na parte ng puso ko na minahal naman ta
