Alette's POV
Diretso na sana ako sa kwarto ko nang mapansing bahagyang nakabukas ang kwarto ni ama.
Sino naman ang pupunta rito?
Taka akong lumapit sa pinto nito. Sa totoo lang ay bukod sa akin ay si Ara lamang ang madalas na pumunta sa kwarto ni ama. Hindi dahil sa hindi pinapahalagahan ng iba kong kapatid si ama ngunit dahil wala rin silang panahon na pumasok dito. Kaya naman nakapagtataka na may tao rito.
Dahan dahan kong binuksan ang pinto at sumalubong sa akin ang nakakapangilabot na dilim at nakakabinging katahimikan. Bahagya akong humakbang papasok rito nang may magsalita mula sa dilim.
"Nariyan ka pala, Alette" bati ng isang tinig na agad na ikinalingon ko.
Halos manlaki ang mga mata ko nang dahan dahang humakbang sa liwanag ang nagsalitang iyon.
"I-ina!!!" malakas na sigaw
