Your Still The ONE

Chapter THiRTEEN

Aiyeleigh's POV

.

.

.

.

.

.

.

Ilang oras na noong umalis si kuya zhandro pero hindi pa rin bumabalik. Nasa sala pa rin kami ni drew watching a kids movie with manang beth.

"Mom? I'm sleepy *yawn*" si drew na humihikab pa.

"Okey, let's go to our room to have some sleep" sabi ko sa kanya. Bago bumaling ky manang. "Manang, kayo muna dito, sasamahan ko si drew sa kwarto para makatulog. Switch niyo lang ang channel sa pang adult para naman maaliw kayo."

"Sige iha. Ako na bahala dito" and with that tumayo ako at sinamahan si andrew sa kwarto. Pinahiga ko siya sa kama at kinumotan. Ilang saglit lang nakatulog agad siya, napagod to kanina. Tinabihan ko na rin siya at ilang sandali lang dinalaw din ako ng antok at hindi ko namamalayang nakatulog na rin ako.

Ring. . . . . . . . .

Ring.. . . . . . . .

Ring. . . . . . . .

Ring. . . . . . .

Ring. .. . . . .

Ring. . .. . . .

Ring. . .. . .

Naalimpungatan ako sa maingay na tunog.

Parang tawag yun, kinapa ko ang cellphone ko sa bedside table at tama nga ako ng tignan ito, my tumatawag. Si kuya zhandro to ah? Kaya sinagot ko na.

"Hello? Kuya. Nakabalik kana ba?"

"Ahm... Aiye? Si zhiera to.. nandito kami ngayon sa H hospital. Dinala si twinnie dito. Ikaw na magsabi nina, mommy please .. pumunta na kayo dito"

Rinig ko ang hikbi ni zhiera. Teka! Ano ba ang nangyari, bakit dinala sa hospital si kuya zhandro.

"Teka! Bakit nasa hospital kayo? Anong nangyari ky kuya?"

"Basta! Pumunta nalang kayo dito".

At ibinaba niya ang tawag. Ano kaya ang nangyari? Tinignan ko ang orasan. 4 na ng hapon, si drew natutulog pa rin buti hindi to nagising sa boses ko. Kaya dahan dahan akong bumangon at umalis sa pagkakahiga ng kama at tumayo. Naghilamos muna ako at nagtoothbrush bago lumabas ng kwarto.

Nadatnan ko pa si manang na nanonuod pa rin ng palabas. Pagtingin ko sa balcony, wala na ang elders dun.

"Manang. Nasaan sila?"

"Nagpapahinga sa kanikanilang silid anak"

"Ah. Sige manang, magpapaalam muna ako. My pupuntahan lang saglit.. ikaw na muna bahala dito ha? Si andrew nandoon pa sa kwarto natutulog"

"Sige iha. Makakaasa ka"

"Sige po, magbibihis lang ako saglit"

Pagkatapos ng usapan namin ni manang bumalik ako sa kwarto upang makapag bihis.

Napagpasyahan kong ako nalang muna ang pupunta sa hospital dahil baka ma bigla ko sila, aalamin ko muna ang dahilan kung bakit nandoon si kuya zhandro. I choose to wear hooded jacket at jeans and nag apply ng make up konti. Pagkatapos lumabas na ako ng kwarto.

"Manang alis na po ako, babalik ako mamaya before dinner. Call me when its needed.. okey?" Paalala ko.

"Sige wag ka masyadong mag alala, ako na bahala iha.. sasabihin ko nalang sa kanila mamaya pagkagising nila na umalis ka. Mag iingat ka" tumango lang ako ky manang at lumabas na ng suit namin saka sumakay sa elevator. Pagkarating ko sa baba, lumabas agad ako ng hotel at pumara ng taxi.

"Where are you heading to maam?"

Tanong ng taxi driver sakin.

"H hospital. Please hurry it's an emergency" sagot ko sa kanya.

"Okey got. It!" And with that pinaharorot niya ang taxi. Ilang minuto lang nakarating din kami sa nasabing hospital. Bago bumaba binayaran ko ang taxi driver ng sobra, tuwang tuwa naman siya at nagmadali akong pumasok sa hospital, at pagkarating sa loob lumapit ako sa front desk.

"Aloha! Good afternoon. How may I help you" sabi nung nasa front desk.

"Hi. Do you have a patient name Kiel Zhandro Madrigal?" Sagot ko sa kanila.

"Wait. Let me see, ......yes we have. How are you related to him?" Tanong niya sakin.

"I'm his cousin"

"He's in room 0511 maam."

"Thank you" pagkarinig ko sa room number ni kuya zhandro.. confirm nga na my nangyari.. pero bakit? Maayos naman siya kanina ah. Hindi na ako nag aksaya pa ng minuto at tinahak ko na ang room number ni kuya zhandro.

Pagkarating ko dun.. kumatok ako at my sumagot ng 'come in' ,si zhiera yon. At pinihit ang doorknob papasok at nakita ko si kuya zhandro na nakahiga sa kama. lumapit ako sa kanya, walang malay, namamaga ang mukha at my mga pasa pasa sa bawat parte ng katawan.

Kaya napatingin ako ky zhiera na nakaupo sa sofa at nakayuko sa loob nitong room hospital ni kuya zhandro.

"What in a world happen to him zhie? Bakit ganyan ang mukha niyan?" Nagtatakang tanong ko.

"I am so drunk that time... but I still manage to call him to pick me up. I didn't mean for all of this to happen.... but twinnie saved me from a stupid man who tries to.. to.. . To... Rape me." Naiiyak na salaysay ni zhiera na binabalikan ang alaala ng nangyari sa kanila. Lumapit ako sa kanya at inaalo sa pagiyak para tumahan siya.

"Everything well be fine. Sshh.. shh.."

Ilang minuto rin kaming nanatili doon at nagising si kuya zhandro. Kaya napatayo kami ni zhiera at lumapit sa kama niya.

"I'll call the doctor" presenta ni zhiera at tumango lang ako sa kanya bago siya lumabas dito sa kwarto. Tinignan ko si kuya zhandro... .

"Kuya? How are you feeling?" Tanong ko ng hindi siya umiimik..

"I'm a.....live?-" Mahinang tanong niya.

"Ofcourse! Alam mo wag ka muna magsalita. Hintayin natin ang doctor mo." Pigil ko sa kanyang pagsasalita dahil halatang nahihirapan pa siya. .. ilang sandali lang bumukas ang pinto at pumasok ang isang doctor at dalawang nurse kaya napa tabi ako ng konti at hinayaan silang makalapit sa kama ni kuya zhandro.

"We need to check the patient. Please go outside for a while and we well talk after this." Sabi ng doctor at lumabas naman kami ni zhiera at umupo sa bench sa labas ng kwarto.

"I'll call our parents zhie. They still don't know what happen to the both of you. I'm sure nag aalala na yon sa inyo." Paalam ko sa kanya.

"Sure. go ahead, mapapagalitan nanaman ako nito. Haaays" nakayukong aniya.. . Parang nag iba ang hangin ah ... Bahala na, tatawagan ko si tita zhenny.

Ring . . . . . . . . . . . . . . . .

Ring . . . . . . . . .. . . . . .

Ring. .. . .. . .. . .. . .. . .

Mga tatlong ring sinagot na ni tita zhenny ang tawag.

"Hello? Aiye? .where are you? Wala pa rito ang kambal."

"Ahhh.... Tita zhen, kasama ko po ang kambal ngayon." Parang ako naman ang natakot dito.. . Hooo!!!

"Oh? Good then. Kami na bahala ky drew dito ng makapagbonding naman kayong magpinsan. Tagal niyong hindi nagkita. Okey lang kami dito-"

Pinutol ko na ang sasabihin ni tita dahil iba ang akala niya.

"Ah, tita. Nandito po kami sa hospital.. .dinala dito si kuya zhandro"

"What??? What do you mean by that aiye?"

"Binugbog po si kuya zhandro tita sa bar na kung saan dapat susunduin niya si zhie."

"Ano? Saang hospital yan.?"

"H hospital po." Narinig ko nalang ang pagputol sa kabilang linya. Paparito na yon, sigurado.

Nanatili kaming nakaupo sa bench ni zhiera, dahil hanggang ngayon nasa loob pa rin ang doctor ng makarinig kami ng malakas na boses sa hallway.

"Where's my son? Where is he? Tell me!! Now!!" Galit na sigaw ni tita. ..lagot! Patay na.. .tinignan ko si zhiera, nakayuko lang ito. At ng papalapit na ang boses ni tita napalingon ako, isang liko nalang makikita niya na kami.

At ayon nga, kasama niya si tito zhack at si daddy.

"What happened?" Tanong ni daddy ng makalapit sa'kin

"Dad. I don't know.. .tinawagan lang din ako ni zhiera." Depensa ko.. .

"What on earth happened Kiana Zhiera? Ano na namang kagagahan ang pinaggagawa mo ng humantong sa hospital ang kakambal mo? Ha!" Galit na galit na tanong ni tita zhen ky zhiera.

Napahawak ako sa braso ng dad ko. Parang si mommy lang paggalit dragon din, magkapatid nga sila ni mommy. Yumoko lang si zhiera at.. .

"I'm sorry. I'm really really sorry mom, I didn't mean this to happened" sincere niyang paumanhin ky tita habang umiiyak, nanginginig pa. Ibang iba ang zhiera itong nasa harap ko.

"You didn't mean this to happen? Really? .. everytime you cause trouble with us, you didn't mean? The same reason?? When well you gonna grow up huh?—" naputol ang sasabihin ni tita ng sumingit na si tito..

"Stop it zhenny, pinagtitinginan na tayo." Saway ni tito.. medyo kumalma naman si tita ng lumingon lingon siya sa paligid. Naputol ang usapan namin ng bumukas ang pinto sa kwarto ni kuya zhandro.

"Doc. How is he? How's my son. Huh? He's fine, right!" Salubong ni tita sa doctor.

"I assume you are the Parents of the patient. Let's talk in my office, follow me." Sabi ng doctor sa kanila, tumango naman si tita.. bago ito sumunod sa doctor tinignan niya si zhiera.

"Mag uusap tayo mamaya zhiera." Sabi niya at sinundan na nila ang doctor patungo sa office nito kasama si tito zhack. Naiwan kaming tatlo dito sa labas ng room ni kuya, si zhiera umiiyak pa rin kaya nilapitan namin siya ni dad.

"Iha Tahan na, pagpasensyahan muna ang mommy mo. Nag aaalala lang sa inyong dalawa yon." Pagpapagaan ng loob ni dad ky zhiera ako naman hinimashimas lang ang kanyang likuran.

"No, tito al. She doesn't care at all. All she cares is just zhandro. Ever since when we were kids, I just feel like.. unloved. Uncared, yes! I have everything but she.. she's.. different when it comes to me." And she sob harder.. .my god! Naiiyak din ako. .. what did she mean by that? Na si zhandro lang mahal nila tita ,ganun?? Imposible naman yata yon.

"What are you talking about zhie? Don't say that. Tita loves you so much like she does to kuya zhandro. It's just that, she burst out first because she doesn't know the whole story. Ganun naman talaga ang mga mommy, dahil yon sa pag aalala" Mahinang paliwanag ko sa kanya.

"I don't think so! Because ever since twinnie protects me and something like this well happen after and i'm involve? She'll go get mad at me. Sometimes i'm curious, am I her daughter or what?" Parang na so-solve ko na kung bakit siya mataray sakin at naiinggit noon. Feeling niya hindi siya mahal ni tita.. sa pagkakakilala ko naman ky tita, mabait naman siya. Mali lang siguro ang interpretasyon ni zhiera kaya nagkaganyan siya.

"Luh? Ba't mo naman nasabi ang mga yan? Wag ka nga mag isip ng negatibo. Kaya ka napapahamak eh ..tss" sabi. Ko sa kanya

"Kaya nga anak. Wag mo'ng mamasamain ang pagsaway sayo ng mga magulang mo, dahil hindi naman sa lahat ng oras eh tama ang mga pinaggagawa mo. Sa pagkakakilala ko ky zhenny, ang pag aaalala ang nakapagpagalit sa kanya." Pangangaral ni dad ky zhiera pero nakayuko lang ito.

Lumabas ang dalawang nurse sa kwarto ni kuya. Tumayo naman kami ni dad, si zhiera nakayuko pa rin na animong pinagdamotan ng candy at umiiyak ng tahimik.

"Nurse, can we go in now?" Tanong ko dun sa nurse ng papaalis na sana ito.

"Yes, maam. You can come in but minimize your voice please. So that the patient can rest well."

"Okey. We understand. Thank you."

"If there's nothing else, we'll take our leave."

Ng makaalis ang dalawang nurse pumasok na kaming tatlo sa kwarto ni kuya zhandro.

Napagdecisyonan na mananatili ng ilang araw sa hospital si kuya zhandro para maghilom ang ilang sugat. Wala naman daw malala na tinamo si kuya zhandro, sabi pa ng doctor pero Marami ang ipinagbawal nito sa kanya para mas mapadali ang kanyang paggaling.

******************************