Zero pov
Isang libong taon ang nakalipas ng bumalik ako... napakalaki ang pinagbago ng soran... ang laki narin ang aking pinagbago...
Una kong pinuntahan pag uwi ko ay... puntod ng aking yumaong asawa... inayos ko ang kanyang nililibingan gamit ang iba't ibang kakayahan na aking nagagawa... nilagayan ko rin ng isang litrato na kamukang kamuka nga na napakasaya kung titignan... na nasa harapan noon nakahiga ang kanyang sandata at katawan...
Pagtapos noon ay bumalik ako sa bayan ng ryu na naging libibgan ng aking mga kaibigan... at ikalawa kong pamilya... ganon parin ito... pero may puno na sa gitna na dating tinitirikan ng aming bahay... malaki ito at dalawang punong magkapulupot at magkadikit...
Sa unang tingin ay parang wala lang ngunit para sakin... hinihiwatig nito ang masayang kaha
