Chapter 47

1865 Words

After three years.     “Caleigh, enough, baby! You’re already sweating so much.” Agad kong nilapitan at pinunasan si Caleigh. She just giggled at me tapos umalis sya sa pagkakahawak ko at tumakbo pabalik sa mga kalaro nya. We’re currently in a park near our house. Tuwing hapon ay hinahayaan ko makipag laro si Caleigh sa mga bata around the neighbourhood. I used to be scared in letting her play with the other kids. Ayokong ma bully ang anak ko dahil Pinay na Pinay ang itsura nya. I’ve seen other Asians getting bullied sa tatlong taon ko dito sa California at ayoko maranasan iyon ng anak ko. Jerry convinced me the opposite. Isinama nya ako sa isang park around the area lang rin kung saan may iba rin na mga Filipino at doon nila dinadala ang mga anak nila. Caleigh is one of the smalles

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD