Chapter 2: Mall
646 Words
Lovely's POV
Nagising ako ng humihimas sa buhok ko.
Hindi ko muna minulat ang mata ko. Alam ko naman kasing si kuya lang 'to e.
"I'm sorry baby girl, hindi ko muna pwedeng sabihin sa'yo na buhay pa si mama. Baby, sana maintindihan mo na ginagawa ko 'to para sa atin din. Iloveyousomuch!" Sabi niya tapos naramdaman kong may dumampi sa noo ko.
He kissed my forhead.
But— wait what? Buhay si mama? P-pano nangyare yun?
May narinig akong sumarang pinto kaya dumilat agad ako. Alam kong wala na si kuya.
So, kaya ba gumagastos si kuya nang 5M para kay mama? Si mama ba yun?
What the hell is happening?
"Iloveyoutoo kuya. Yeah, i understand kung bakit hindi mo muna sasabihin sakin. Alam kong may dahilan ka."
Bulong ko nalang sa sarili ko.
Nag palipas muna ako ng 15 mins bago lumabas.
Baka nandon si kuya. Kasi kung lalabas ako agad, baka isipin niyang gising ako at narinig ko yung sinabi niya.
Pagkalabas ko, nakita kong kumakain si kuya sa baba.
I checked my clock, ha? 3;00 pm na?
"Oh, goodmorning baby. Hahahaha" tumatawa niyang bati.
Letse ka. Mabilaukan ka sana kuya. Tss
Haller, 3;04 pm na, tapos sasabihin niya goodmorning? Hayyyy.
"Kuya. Hehehehehe" tawag ko sa kaniya. Shet, sawa na akong mag panggap na wala akong alam. Sawa na akong mag panggap na ganito.
"Yes baby? Do you need something?" He asked.
"Nah, i just want to tell you that i'm going to mall. Samahan mo'ko pleaseeeee?"
*puppy eyes*
Please pumayag kaaaa.
"Anong gagawin mo don?"
"Uh? Mag shashopping?"
"And?"
"Kuya naman e. Minsan talaga iniisip ko na hindi mo ako lab. Huhu palagi mo nalang ako tinatanggihan pag nag aaya akong mag mall."
*pout*
Ganyan naman siya e. Pag aayain ko siyang mag mall, busy siya. Pag aayain ko ulet, wala siya sa mood. Tapos aayain ko ulet, may pupuntahan naman siya.
Ilang beses ko ba siya inaaya sa isang araw? Apat yata.
"Fine. I'll go with you. Don't say that baby. You know how much i love you. Because you're my only one sister." Yieee kenekeleg eke. Onlyonesister daw hehehehehe.
"Really? Yeheeeeyyyyyyyy. I'll go upstairs na kuya. Baka bawiin mo e. Mag bibihis na ako. Hihi"
Narinig ko pang tumawa si kuya pero hindi ko na pinansin. Nag punta nalang ako sa kwarto ko at nag bihis na.
***
Leonard's POV
Yow yow wassup. Hahaha i'm Leonard Kyle Rion, brother of Leanna Lovely Rion. Orayt. I'm her only handsome brother HAHAHA.
So ayon nga. Chapter 2 palang mag pov na ako. Haha well, story naman namin ni lovely 'to hahaha.
So ayon nga kasi. Nasa mood ako nga kaya pumayag akong sumama sa mall kasama si lovely.
Damn. I love her so damn much. Yes, i love her morethan a sister.
Hindi naman kasi kami tunay na mag kapatid hahaha. I'm an adopted child. Well, hindi naman big deal sakin yon. Besides, minahal naman akong parang tunay na anak ni mom, lovely's mother.
Hindi pa alam ni lovely na hindi kami tunay na magkapatid. And so yeah, saka ko lang din nalaman nung nalaman ko na buhay si mommy.
Sure ko naman nang nakwento ni love na namatay sa car accident ang parents namin? No, no, no. Hahaha
Si daddy lang ang namatay sa car accident. Siya ang nag mamaneho ng sasakyan, buong akala namin patay na sila pero hindi talaga. Buhay si mommy. Dahil yung time na sumabog yung sasakyan ni daddy, nasa ladies room si mommy.
Si daddy naman nasa tapat lang ng gasulinahan.
Hindi sinabi ni mom sakin ang buong pangyayari.
Now, she's hiding. Ayaw muna niyang mag pakita. Dahil hinahanap siya ng mga taong nag pasabog ng sasakyan ni daddy.
Narinig kong pababa na si Lovely, kaya tumayo na ako at nag ayos ng sarili.
"Kuya, let's goooo. Hihi i'm so exciteeeed!"
Masaya akong nakikita siyang masaya.
- Writer
