ALEXANDRO POINT OF VIEW
Pagkatapos ng masayang hapunan at ilang oras ng kwentuhan kasama ang aking mga lolo’t lola, napansin kong unti-unti nang nagiging tahimik si Athena. Hindi ko alam kung pagod lang ba siya o may iniisip, pero isang bagay ang sigurado—oras na para umalis kami.
Tumingin ako sa relo ko. Hindi ko namalayang lumipas na ang maraming oras mula nang dumating kami rito. At kung hindi ko pa siya yayayain, baka magtagal pa kami rito lalo na’t mukhang gustong-gusto ng lola at lolo ko ang presensya niya.
“Athena,” tawag ko sa kanya habang abala siyang nakikinig sa kwento ni Grandma tungkol sa kabataan ko.
Napalingon siya sa akin. “Hmm?”
“Alis na tayo,” sabi ko habang kinukuha ang coat ko na nakapatong sa gilid ng sofa.
“Ay, agad-agad?” tanong ni Grandma, halatang
