CHAPTER 47
~LEVIAN POV~
MAGULO at gusot gusot pa ang damit ko nang puntahan ko ang sasakyang nasusunog na sinasabi nila. Gusto kung paniwalain yung sarili ko na hindi ito totoo . Nagkalat ang mga pulis para imbestigahan ang nangyari. Alam kong buhay sya. Alam ko iyon . Nararamdaman ko.
" Anong ginagawa nyo dito? Hanapin nyo ang asawa ko! Sigurado akong wala sya sa kotse. Hanapin nyo ! Kumilos kayong lahat!" Mabilis silang tumugon at umalis.
Tumunog ang phone ko senyales na may tumatawag. " Hello ?". Parang binunggo ako dahil sa salitang binitawan ng pulis.
' Natagpuan napo ang bangkay sa loob ng kotse '. Paulit ulit itong nag eecho sa utak ko naparang sirang plaka.
Nanigas ako sa kinatatayuan ko. Mabibilis ang lakad ko palabas ng mansyon , gusto kong ako mismo ang kukumpirma na wal
