Love and Obsession (R18)

Chapter 4

Nasa bahay na si Sander ng makarating si Paige dahil nandun na ang sasakyan ng una. Agad niyang ipinarada ang kanyang sasakyan din tsaka mabilis na pumihit palabas ng kotse. Dali-dali siyang pumasok sa bahay para makapaghanda na siya ng kanilang dinner.

"Honey i'm home!" sigaw niya pagkasara ng main door. Sabik itong makita ang kanyang mahal.

"Okay hon!" sagot naman ni Paige mula sa itaas.

Agad niyang ibinaba ang mga dalahin at tinungo ang kusina kung saan naroroon si Adam na naghihintay sa kanya. Maging siya ay sabik ding makita siya.

"How was your day?" pasigaw pa ring tanong niya kay Sander na nasa taas. Para marinig siya nito kaya siya pasigaw kung magsalita.

"Too tired. How about you?" sagot ng isa na pababa na ng hagdan galing sa taas.

Maghahanda ito ng kanilang kakainin. Masaya siya na pinagsisilbihan ang kanyang minamahal. Habang nag-uusap sila ay niluluto naman ni Paige ang kanilang dinner. Hindi na siya nakapagpalit ngunit ayos lang 'yun, nasanay na rin siyang ganun. She wants to make her husband happy.

"Too exhausted but guess what, may humalili muna sa cook namin kanina." Balita niya.

"Buti naman kung ganun." wika ni Sander tsaka lumapit kay Paige at humalik ito sa labi.

Isang matunog na halik ang sinukli niya. "Kanina ka pa?" tanong naman ni Paige habang binabaliktad ang steak sa may fryer.

"Hindi naman. Kararating ko nga lang din kanina pagdating mo. Just change my clothes." sagot naman ni Sander habang palapit siya at niyapos si Paige sa may bewang sa kanyang likuran at binigyan ng halik sa kanyang leeg.

"Sander...." Aniya.

"I miss you." bulong niya saka niya ito hinalikan sa leeg ulit.

"Hon, baka masunog itong niluluto ko."

"Para 'di masunog, turn it off." He suggested. Tsaka inabot ang knob ng kalan at pinatay ito.

"Huh? Sander?" pigil ni Paige ngunit hindi na niya ito napigilan. Patuloy siyang hinalikan sa leeg habang abala ang mga kamay niya sa paghaplos sa iba't ibang parte ng katawan ni Paige. His touch arouse her. She hold the back of his neck while he is giving her kisses.

Mainit sa kusina ngunit 'di na rin napigilan ni Paige na mag-init ang kanyang katawan sa mga halik at haplos ni Sander. Para siyang naiduduyan sa hangin kaya naman ay bumigay na din siya. Hindi niya maikakaila na pagdating sa romansa ay magaling itong si Sander.

Pinaikot siya paharap sa lalake. Doon ay naglapat na ang kanilang mga labi. Halik ng uhaw at kalibugan ng katawan. Matagal na halikan at paghaplos sa katawan ng bawat isa. Parang mga nagbabagang apoy ang pakiramdam ni Paige kapag dumadapo at humahaplos ang kamay ni Sander sa kanya.

"Teka.. Teka.. Dito talaga sa kusina?" ngiting pigil niya sa lalake habang hinahalikan siya nito.

"Mmmmmm??" parang nag-isip si Sander saka ngumiti. "Oo!" tawang wika niya saka siya ulit sinunggaban nito.

"Hahaha.. Pilyo ka talaga." sagot niya at nagpatianod na din siya sa kanyang nararamdaman. Sila lang naman sa kanilang bahay kaya kahit saan ay pwede nilang gawing magtalik.

Ramdam ni Paige ang nagtitigas na ari ni Sander sa kanyang harapan. She felt how horny he is kaya naman siya na ang gumawa ng paraan para lalo itong malibugan. Tinungo ng kanyang kanang kamay ang nangangalit nitong ari. Pagkahawak niya ay ramdam na ramdam niya ang tigas nito. She kissed his lips so deep while her hand is massaging his p***s. Sander like it so much.

"Aaahhh!" Ungol niya. Napatingala ito. Alam na alam ni Paige kung paano siya pasarapin.

She unbotton his pants and unzip it. Slowly, she slid her hand inside his underwear and there it is. Parang nagngangalit ba ahas na gusto kumawala sa butas ang p*********i ni Sander. Lalong napapasinghap ang lalaki dahil do'n.

"Ooohh! Paige." He whisper.

Pareho silang

Humahangos silang nahiga pagkatapos nilang pagsaluhang pag-initin ang kanilang katawan.

"Ang sakit ng likod ko." haplos-haplos ni Paige ang likod habang nakahiga sa may semento •••

Kinabukasan nga ay naghanda si Nathan pabalik sa Rancho Isabella. He feels excited on seeing Isabella again, kahit na hindi siya ang pakay niya doon at hindi siya sigurado kung paninindigan ng dalaga ang kanyang pangakong makikipagkita siya.

Maaga siyang aalis ngayon, balak niyang yayain si Isabella na lumabas kapag natapos siyang eksaminin si Pixie. Kahit oa Rancho ang kanyang pupuntahan at kabayo ang kanyang gagamutin, nagbigay parin siya ng oras sa kanyang sarili para magpagwapo. Naglagay siya ng kaunting gel sa buhok, nagsuot ng ragged na pantalon at t-shirt na puti at naglagay din ng pabago.

Nang lalabas na siya sa bahay..

"Oh, akala ko ba may pasyente ka ngayon?" Tanong ng ina.

"Mayroon nga Mama."

"Ganyan ba ngayon ang mga makabagong beterinaryo? Papogi at nagpapabangi kahit na hayop ang kanilang pasyente?" Biro ng ina.

"Mama naman."

"Naku Nathan, hindi naman ata paggagamot ng hayop ang gagawin mo ngayon eh? Parang aakyat ka ng ligaw."

"Ha ha ha. Kasama na rin iyun Mama, sige na po aalis na ako." Paalam sa ina sabay halik dito.

Nang makarating siya sa rancho ay agad na hinanap ng kanyang mga mata ang dalaga, ngunit wala iyun sa paligid. Sinalubong siya ni Mang Lando na katiwala sa Rancho.

"Ang aga mo ah?" Tanong ng matanda.

"Mabuti na 'yun Mang Lando para maaga din ako matapos. Dadating ba si Isabella dito?"

"Naku baka hindi na. Abala iyun sa kanyang opisina kapag mga ganitong araw. Weekends lang siya talaga nakakapunta dito at alam mo na si Don Fausto, strikto sa unica hija niya"

"Bakit?"

"Naku, ayaw na ayaw niyang naglalalabas si Ma'am Isabella sa mansyon kaya nga ang opisina niya nasa mansyon."

"Ganun ba?"

"Oo kaya malamang, hindi siya pupunta ngayon."

Nalungkot si Nathan sa nalaman ngunit wala siyang magagawa. Ginawa na lang niya ang kanyang pakay dito at aalis din siya pagkatapos. Hindi na siya umasa pang darating si Isabella.

Habang ini-eksamen niya si Pixie ay biglang magpilit tumayo ang kabayo na parang may nakitang dumating na kilala nito.

"Just wait. Kailangan kong iturok lang sa 'yo ito then matatapos na tayo." Wika ni Nathan sa kabayo na parang maisip na kinakausap ito.

Ganun pa man qy nagpipilit parin si Pixie na tumayo kahit na hirap ito.

"Huwag mo nang piliting tumayo Pixie kung hindi mo kaya." Boses sa likuran ni Nathan.

Napalingon ang binata, si Isabella. Biglang nabuhayan ng loob ang lalaki at isang matamis na ngiti ang pinukol kay Isabella.

"Kaya pala nagpupumilit tumayo ang isang ito eh, nakilala ka."

"Ganyan talaga siya kapag nakikita ako. Kamusta siya?"

"Medyo bumubuti na. Tumatalab sa kanya ang mga gamot na ibinigay ko. Maybe in a weeks time ay gagaling na siya at babalik na sa dati ang kanyang sigla."

"Mabuti naman. Sobra akong nag-aalala sa kanya eh."

"Don't worry. Ako ang magpapagaling sa kanya."

Ngumiti si Isabella.

"Akala ko hindi ka darating."

"Buti nga pinayagan ako ni Papa. Alam kasi niya na pagdating kay Pixie, hindi pwedeng hindi."

"Mabuti naman kung ganun. Mahal na mahal mo talaga ang kabayong 'toh noh?"

"Sobra. Siya ang naging bestfriend ko kapag kailangan ko ng mapagsasabihan ng saloobin ko."

Napataas ng kilay si Nathan na animo'y nagtatanong.

"Weird 'di ba? Mas mabuti na dahil hindi niya alam sumagot kahit natuturete na siya sa mga hinaing ko sa buhay." Tawang dagdag ni Isabella.

"Kung gusto mo eh, ako na lang ang maging Pixie ng buhay mo kung mamarapatin mo." May halong biro na wika ni Nathan.

"Ha ha ha. Bolero ka din noh?"

"Hindi, seryoso ako."

Isabella blushed. "Mabuti pa, tapusin mo na 'yan." Iwas niya sa paksa nila.

Agad na tinapos ni Nathan ang ginagawa tsaka tinungo ang gripo sa may tabi para makapaghugas. Matapos siya doon ay tinungo ang kinatatayuan ni Isabella.

"May gagawin ka ba ngayon? Gusto sana kitang imbitahin na kumain ng lunch." Aniya sa dalaga.

"May mga nakabinbin akong gagawin sa opisina eh."

"Saglit lang. After nun, ihahatid kita pauwi sa mansyon."

"Hindi pwede."

"Sige na, para naman makapag-usap tayo kahit saglit lang." Pilit ni Nathan.

"Saglit lang huh? Baka kasi, hanapin ako ni Papa."

"Promise!" Itinaas pa ni nathan ang kanang kamay.

Dinala niya si Isabella sa isang maliit na restaurant, 20 minutes ride mula sa rancho. Isang seafood restaurant ito na paboritong puntahan ni Nathan kapag nagbabakasyon siya sa probinsiya. Matapis silang makapag-order wy agad nilang hinarap ang pagkain.

Crabs, shrimps and fish na iba't iba ang luto ang binili ni Nathan.

"Ito ang paborito kong puntahan kapag nagbabakasyon ako dito. Ang sarap ng mga pagkain nila at masaya ang kumain dahil kamayan ang labanan." Ngising wika niya kay Isabella.

Napangiti ang dalaga. "Ang totoo niyan ay isa din ito sa paborito kong restaurant. Twice a month ako nagpupunta dito at dinadayo ko ang masarap nilang hipon at alimango." Wika niya.

"Talaga? What a coincidence again. Parehas tayo ng paboritong restaurant at pagkain." Bulalas ni Nathan.

Tumangotango si Isabella.

"Tara, kain na tayo."

Agad nilang nilantakan ang pagkain.

"Here, take this." Abot ni Nathan sa nabalatan nang hipon kay Isabella.

"No need, kaya ko na."

"I insist. Kunin mo na. Gusto kong pagsilbihan ka kahit ngayon lang."

Napayuko si Isabella. Magkahalong hiya at saya ang nararamdaman. Lihim siyang napangiti sa gesture ni Nathan sa kanya.

"Salamat."

"Your welcome."

Habang nasa kalagitnaan sila ng kanilang pagkain ay bigla ulit nagsalita si Nathan.

"About sa sinabi ko kanina na ako na lang ang maging Pixie ng buhay mo, i'm serious about it. I like you Isabella." Aniya.

"Pero hindi pa tayo lubusang magkakilala. Hindi mo alam ang ugali at buhay ko, hindi ko rin alam ang buhay at ugali mo." Sagot ni Isabella.

"Then we get to know each other kung ganun. Let's date." Hindi na nagpaikot ikot si Nathan. Gusto niya ang dalaga at gusto niya itong makilala pa ng husto. Ngayon lang siya ulit nakaramdam ng ganito kaya hindi na siya nagpaliguy-ligoy pa.

"Magagalit sa akin si Papa kapag ginawa ko iyun. Ayaw na ayaw niya na nakikipagkita ako sa iba lalo na kapag lalaki."

"Ilihim muna natin kung gusto mo. Kilalanin muna natin ang isa't isa then kung maging okay ang lahat, doon tayo magsasabi sa kanya." Suhestiyon ni Nathan.

"Pero...."

"Gusto mo din ba ako? I mean, wala ka bang nararamdaman sa akin?"

Bahagyang natigilan si Isabella. Aamin ba siya o magsisinungaling? Ang totoo ay una pa lang niyang nakita ang lalaki, may naramdaman na siya dito. Parang may magnet na humihila sa kanya palapit dito. Nasusuway na din niya ang ama para lang sa kanya. Ngunit nag-aalala siya sa maaaring mangyari.

"Gusto kitang makilala at gusto kong mapalapit sa 'yo Nathan." Pag-aamin niya.

Nathan smiled happily. It payed off.

"Kung ganun, kilalanin natin ang isa't isa. Isipin na lang natin ang Papa mo kapag nandun na tayo sa stage na pareho na tayong handa." Wika ni Nathan.

Napangiti si Isabella. Ngayon lang siya naglakas ng loob na sundin ang gusto niya. Tama, ililihim muna nila kung anuman ang mayroon sila sa ngayon. Besides, getting to know stage pa lang naman sila.

*******

Halos araw araw na nagkikita sina Nathan at Isabella sa rancho. Naging dahilan ni Isabella si Pixie para bumisita doon. Minsan ay tinatakasan ang ama para lang makita ang lalaki. Naglalakad lakad sila sa Rancho habang nag-uusap o 'di kaya naman ay nagdadala si Nathan ng makakain at nagpipicnic sila sa may lilim ng mga puno.

Nag-extend pa si Nathan ng isa pang linggo sa kanyang bakasyon. Nawili na siya sa pakikipagkita kay Isabella at ganun din si Isabella. Sa bawat araw, may mga bagay silang nalalaman sa bawat isa. Maganda at mabuting ugali. Lalong nahuhulog ang loob ni Isabella kay Nathan dahil sa pagiging maalaga nito, sweet, malawak ang pag-iintindi at tsaka gentleman. Ganun din si Nathan kay Isabella. Lalo niyang minamahal ang dalaga at kapag hindi niya ito nakikita ay parang nagkukulang na ang buhay niya. He fell deeply in love with Isabella. Ang mga katangiang hinahanap niya sa isang babae ay sa kanya niya nahanap.

Nang maka-uwi sina Isabella at ng kanyang Papa sa kanila ay hindi maiwasan ni Isabella na mapangiti habang naiisip ang lalaking naka-usap niya. She keeps on thinking about him now. Kahit hindi matagal ang kanilang pag-uusap ni Nathan, malaki ang impact ng lalaki sa kanya. She enjoyed their conversation and the sharing of their laughter. Hindi pa niya ito nararamdaman sa ibang lalaki kahit na nagkakaedad na siya. She's not allowed to go near a guy or to exchange conversations with them. Ganun ka-strikto ang kanyang ama.

Nag-iisang anak lang kasi si Isabella ng mag-asawang Lopez. Nagmamay-ari sila ng isang malawak na lupain at rancho. Nag-aalaga din sila ng iba't ibang klase ng hayop ngunit mas marami ang kanilang kabayo at nagpapatubo sila ng iba't ibang klase ng pananim. Maliban doon ay may mga iba't ibang negosyo din sila na kasosyo ang mga kaibigan ng ama. Sa kanilang lugar, kilalang kilala sila bilang isa sa pinakamayamang angkan, pinakanirerespeto at ang kanyang ama ay kinatatakutan din hindi lang ng kanilang mga tauhan at ibang tao kundi pati din si Isabella. His father's words are like law that you have to follow and abide. Kapag sinabi niyang hindi ay hindi. Kung sinabi niyang puti ay hindi mo maaaring sabihin o ipilit na itim. Ganun siya kamaimpluwensiya. Kaya lahat ng mga lalaking gustong pormahan o ligawan si Isabella ay natatakot o naiintimidate sa ama.

Bawat Sabado ng umaga ay pumapasyal si Isabella sa Rancho para kamustahin ang lahat. Sakay ng kanyang sasakyan ay tumungo siya doon suot ang boots, pantalon at t-shirt at naglagay din siya ng sapin sa ulo pangprotekta sa init. Nang makarating siya sa may maliit na kubo na nagsisilbing silungan nila ay sinalubong siya ni Mang Lando, ang pinuno ng mga trabahador.

"Kamusta ho kayo dito Manong?" Bungad na tanong niya sa lalaking hindi pa naman ganun katandaan. Mga nasa limampu pataas ang edad. Bata pa lang si Isabella ay si Mang Lando na ang naaalala niyang taga pangasiwa ng Rancho.

"Mabuti naman Ma'am."

"Yung mga alaga natin wala bang problema?"

"Wala naman Ma'am sa awa ng diyos. Pati mga pananim natin ay malalago. Yung iba ay pwede na i-harvest sa susunod na linggo."

"Mabuti kung ganun."

Inilibot siya ni Mang Lando sa taniman at pati na rin sa mga kural ng kanilang mga alaga. Lahat ay maayos nga.

"Si Pixie pala magaling na?" Tanong ni Isabella. Si Pixie ay ang kabayo niya na alaga niya. Puting babaeng kabayo. Regalo iyun ng kanyang ama noong ika-labinwalong kaarawan niya. Mahilig si Isabella sa kabayo. Bata pa lang siya ay tinuruan na siya ng ama na sumakay at mag-alaga nito. Iyun ang bonding nila ng kanyang ama, ang pangangabayo.

"Iyan lang ang problema ngayon Ma'am. Hindi pa siya magaling hanggang ngayon at parang lumala pa siya. Halos hindi na siya bumabangon at palagian ang kanyang pag-ubo." Balota ni Mang Lando.

"Huh? Bakit hindi ninyo sinasabi sa akin?" Nagmamadaling naglakad si Isabella patungo sa kinalalagyan ni Pixie. Nag-aalala siya para dito. Mahal na mahal niya ang kabayo na iyun.

Nang makarating sa kural ni Pixie ay lalo siyang naawa dito. Ang lungkot ng mata niya na nakahiga lang.

"Pixie! Come here!" Tawag niya ngunit nilingon lang siya nito na animo'y naintindihan ang sinabi ngunit tamad lang tumayo.

"Ganyan lang siya Ma'am tapos tinatamad kumain."

"Manong! Bakit hindi ninyo sinabi sa akin? Alam niyo naman na hindi pwedeng maging ganyan si Pixie. Sabi ninyo nung huling punta ko pinatignan niyo na at may gamot na kayong binibigay pero bakit walang nangyayari?" May bahid galit sa himig ni Isabella.

"Sorry Ma'am."

"Tumawag ulit kayo ng Beterinaryo na titingin sa kanya at bukas na bukas ay papuntahin ninyo dito. Gusto kong ako ang makipag-usap sa kanya." Utos sa matanda. Pagdating kay Pixie ay istrikto si Isabella. She's been her baby ever since.

"Pixie, babalik ako bukas okay? Magpagaling ka." Paalam sa kabayo.

Matapos nilang makapag-usap ni Mang Lando ay bumalik na si Isabella sa kanilang mansiyon.

"Kamusta sa rancho?" Salubong na tanong ng ama.

"Mabuti naman Pa pero babalik ako bukas. May sakit si Pixie eh."

"Hayaan mo na lang sa mga tauhan natin si Pixie. Utusan mo na lang sila para magpatawag ng doctor na titingin sa kanya."

"Ngunit Pa, mukhang malala ang kalagayan niya. Wala naman akong gagawin bukas."

"Hindi ba may pupuntahan tayong party ng Mama mo?"

●

"Hahaha. Oo nga masakit pala sa likod." tawang suganda ni Sander.

"Ikaw kasi!" tapik niya sa dibdib ng lalake.

"Sisihin ba ako? Pwede ka naman umayaw kung ayaw mo." nangingising sagot niya saka hinalikan si Paige sa noo.

Umunan siya sa braso ng lalake. Tahimik nilang pinagmasdan ang kisame. Katahimikan.. At katahimikan.

"Hindi ka ba nagugutom?" biglang tanong ni Sander. Pinagmasdan niya ito saka tumango.

"Pero pagod ako." wika niya at umarteng parang pagod na pagod nga.

"Oh come on Paige." ngiting wika ni Sander. Alam kasi niyang inaartehan lang si nito.

"Kung hindi mo ako pinagod malamang nasa kama na tayo ngayon nakahiga hindi dito sa semento sa kusina." Nakangiti namang sagot ni Paige.

"Okay, fine." atubiling tumayo siya para ituloy ang kanina'y niluluto ni Paige. It’s really his fault anyway.

"Ooooops.. Pabangon na rin ako.” Natatawang utos pa niya at iniabot ang kamay kay Sander na mabilis namang inabot iyon ng lalake.

Nagdamit na sila at pinagpatuloy na ni Sander ang pagluluto samantalang siya ay inihanda ang gagamitin nilang kumain. It’s a perfect family.

Alam ni Paige na masaya siya sa piling ni Sander at alam din niya na masaya si Sander sa kanya. Gusto niyang ganito pa rin sila kasaya dumaan man ang mga panahon.

Habang kumakain sila ay nagriing ang cellphone ni Paige. Mabilis niya itong kinuha sa bag na nakapatong sa may sofa.

Numero lang ang nagflash sa screen ng kanyang cellphone. Meaning bagong number ito at ngayon lang tumawag. Dahil sa bagong numero ay hindi na siya nag-atubiling sagutin ito.

Biglang kumabog ang kanyang dibdib ng marinig ang pangalan ng tumatawag. Si Adam ang nasa kabilang linya. Nilingon muna niya si Sander na kumakain sa may dining table saka siya umimik ulit.

"Oh Adam napatawag ka?" mahinang tanong niya dito.

"Just want to ask you something." Sagot naman ng lalaki.

"Ano 'yun?'

"Aaaaahh..Ehh.. Tanong ko sana what Sander said about the dinner out.?" Pautal niyang tanong.

"Hindi ko pa sinasabi. I'll just txt you or tell Martin about it."

"O-okay then. Good night." paalam niya at binaba na ng lalake.

"Okay good night too." bulong naman ni Paige kahit na dinig na dinig niya ang pagpatay ng nasa kabilang linya.

Bago siya bumalik sa mesa ay kinalma muna niya ang kanyang sarili. Hindi niya alam bakit kapag naririnig niya ang pangalang Adam ay kumakabog ang kanyang dibdib.

Ayaw niya sa kanyang nararamdaman. Maaaring iyon ang sisira sa kanila ni Sander sa bandang huli, na ayaw niyang mangyari. Hanggat maaari ay ayaw niyang saktan ang kanyang mahal at ayaw niya sa kanyang nararamdaman.

"Sino 'yun?" tanong ni Sander habang papalapit na siya. Kita pa rin ang saya sa kanyang mukha. Alam ni Paige na masaya ito sa kanyang piling.

"Aaaahh, yung chef na humalili sa cook namin kanina. Kaibigan din 'yun ni Martin."

"Bakit daw?"

"Nag-aaya kasi na magblow out daw with friends eh sabi ko magpapaalam muna ako sa 'yo kaya un." ngiti niya.

"You want to go?"

"If you want me to then i will if not okay lang din naman."

"Kelan daw yan?"

"We are just waiting for your confirmation."

"Sige okay lang. Mag-enjoy ka din paminsan-minsan."

"Talaga?"

"OO nga. And you don't have to ask permision everytime. I'm your partner not you father. Hahaha." biro niya.

"Baliw ka talaga." aniya at pabirong binato ng tissue ang lalake.

She know she is happy with Sander pero nung makilala niya si Adam ay parang may bago. Parang may kulang sa kanyang sarili na hinahanap niya. Hindi niya alam kung kailan niya kayang i-deny sa kanyang sarili.

>>Itutuloy<<