Chapter 44
BLARE'S POV
"Blare, okay ka lang?"
"Blare." nabalik ako sa realidad ng marinig ko si Charles. Kanina pa pala ako nakatulala
"Wala, gutom lang ako." mabilis akong kumuha ng chocolate sa plastic at kinain
"Ako din, subuan mo ako." napa-tigil ako sa sinabi nya
"A-ayoko nga. Itigil mo nalang sa gilid ng kalsada yung sasakyan tsaka ka kumain." kumunot ang noo nya
"Ang damot mo naman, susubuan mo lang ako eh." nilahad nya ang isang kamay nya sakin habang nakatingin parin sa daan
"Anong gagawin ko dyan?"
"Pagkain."
"Kakain ka habang nag da-drive?" tumango lang sya sa tanong ko
Nagtatalo tuloy ang isip ko kung susubuan ko ba sya o hindi. Dapat kasi mawala na 'tong pesteng nararamdaman ko, eh. Ako lang ang masasaktan sa huli kasi alam ko namang kaibigan lang ang tingin nya sak
