"Nathen..."
Nilingon ko naman si Daiki na nagiging maingat sa paglapit sa akin. He's wearing that hopeful expression again, while looking at me.
"Oh, Daiki!" nakangiti kong pagbati sa kanya.
"Uh... Puwede ka na ba ngayon?" nahihiya niya namang tanong sa akin. "Ano kasi... uhm... hindi ko pa rin napanood 'yong gusto kong panoorin na movie. Are you free today?"
"Sorry, Daiki." Panimula ko at agad namang bumagsak ang kanyang mga balikat.."Mag-aayos kasi ako ng gamit dahil maglilipat na ako."
I didn't want to give him false hope by going out with him to watch a movie. He really seemed like a great guy, but I just couldn't see myself with him.
"Ganoon ba?" Mas mukha siyang lalong nawalan ng paga-asa. "Saan ka pala maglilipat?" bigla niyang tanong.
"Sa may CHS lang," sagot ko sa kanya.
