Ex Factory

Chapter 35

EXF 35- DARK GALACTIC QUARTER (The attack)

--

Cronux POV

"And we did the first plan." Nakangisi kong sabi habang nakatingin sa monitor kung saan nakikita ko kung paano ipinagtatabuyan ni Kae si Kinnick.

Pero, hindi pa natatapos ang lahat diyan. Nararapat lang 'yon sa tryador na katulad niya.

"Hindi na siya ma-trace ngayon pinuno." Sabi ni Caela.

"Hayaan ninyo siya, tutal naman ay wala na siyang babalikan at kung bumalik man siya ay tinggnan nalang natin." Wala na akong aasahan sa ugok na nilalang na'yon.

"Napaka gago kasi ng sira ulong kapatid ko na' yan." Sabat naman ni Kitara.

Napatingin akong muli sa monitor. Nakahanda na ang susunod naming plano para sa kambal.

"Pinuno, may dugo sa ilong mo." Sabi ni Clarity. Sabay-sabay naman silang napatingin sa'kin. Nakita ko sa kamay ko ang tumulong dugo.

"Excuse me." Kaagad akong tumayo at nagtungo sa labas. I feel the dizziness while I walk hanggang sa napasandal ako. Napapikit nalang ako sapagkat umiikot ang mga objects sa paligid ko. Huminga ako ng malalim habang kinukuha ang gamot sa bulsa ko. Hindi ako pwedeng magpatalo dahil dito. Kailangan ko pang gawin ang mga plano ko. Hindi pwedeng masayang ang lahat, at itong DGQ...

"You're still suffering to that killing sick? I thought you fully recovered?" mula sa kung saan ay lumabas si Platus. Pinakita ko sa kanya na ayos lang ako. Ibinulsa ko ang kamay kong nanginginig.

"Silly, but this is so impossible to cure." Napatikhim siya.

"Pathetically you're right even that we are on this tech world. Wala paring silbi ang medisina para gamutin ang mga ganyan."

"It's already stage 4 and I'll just wait for my limitation. Hindi na ako umaasa pa. I need to done all my plans." I felt my self is going to fell.

"Na dapat lang, para hindi sayang ang pagbigay ko sa'yo nitong DGQ."

Tinalikuran nita ako. I pushed my self hanggang sa makarating sa mansion.

With my blurry sight pinutahan ko si Enpinitte sa kwarto niya. makita ko lang anak ko.i feel cured. Umupo ako sa tabi ng kama niya at pinagsawaan ko siyang pagmasdan.

"I hope I'll saw you to grow as a beautiful woman. Hindi lang para sa'kin itong laban na ito anak, this is also for you. I want you to saw this world peacefully and I want you to live as a normal person and don't let anyone hurt you and stole from me." Then, I kissed her forehead na siyang kinagising niya.

"Daddy..." pumungas-pungas siya na kinangiti ko. Such a beautiful child.

"Tatabihan mo ba 'ko Daddy?" napangiti ako. Sana ganyan ka nalang Enpinitte even if you know the truth. That you're not mine.

"Ofcourse baby..." ngumiti siya. I felt healed.

"Baby, yakapin mo nga si Daddy." Kaagad naman siyang sumunod. I hugged her so tight. I feel the one dro of my tears fell through my eyes.

"I love you baby," I said in cracked sound.

"I love you too Daddy..." she sweetly said.

--

Andropholos/ Kinnick POV

Magkakaharap kami ngayon ni tanda sa isang mahabang lamesa. Function roomwith big monitor. Napakatahimik parin dahil walang may gusto na bumasag ng katahimika. Nakakatakot naman kasing mangbuska mukha kasing malaki ang espada niya.

"Talaga bang alam ninny kung nasaan ang anak mo?" nagtinginan kami ni Kaehel.

"Mahal na hari hindi po kami hanapan ng nawawalang ana-aray!" bigla akong sinipa ni Kaehel. She dig at me.

"Mahal na hari, hindi 'ko sigurado kung nasaan siya pero nasisiguro ko sa'yon a buhay siya at...nakita ko na siya noon."

Napagusapan na kasi nila ang nakaraan nila kanina. Jusko! Past is past na kasi!

"Sa tingin ko ay si Platus ang kumuha sa kanya para dalhin sa Earth at kay Dr. Lausigne." Tila lalong nang-init si tanda.

Ginawa nilang experiment human ang anak ko?" sinuntok niya ang lamesa na kinatalon ko. Pero si Kaehel ay tila walang naramdaman. Bakit ba ang pormal nila? Porke ba dati siyang reyna dito? At kaharap niya ang dating mahal niya na Ex na niya ngayon at matanda na!

Kinnick, ano ka ba? Past lang siya present ka men! Mas makisig at hindi gumugurang!

Tiningnan ako ni Kaehel at napaupo ako. Lagot na naman ako eh.

"Ano pang nalalaman mo? Bakit hindi mo man lang siya iniligtas?"

"He's the reason why I resurrected again. And I am sorry if I couldn't save him from Platus but, I'll promise this time. I'll take the Prince from DGQ. Napapikit na lamang si tanda.

"Oh, my poor son."

"I felt guilty. I think I am the reason why he stole from you. It's life after life. I am so sorry." Parang gusto kong sumabat dahil tumutulo na ang luha ni Kaehel.

"No, it's not your fault at all. We need to fight for my son."

"I took some research about the carriers of infinite capsules. They have only one Guy carrier and I think that is the Prince." Napatingin naman ako kay Kaehel hindi nga kaya...

"Si Lelouch?"sabay naman silang napatingin sa sakin.

"Kilala mo siya?' tanong sakin ni gurang.

"Oo, siya ang tatay ni Nitte." Sagot ko. Totoo naman eh, doon ko siya nakilala.

"May anak na ang anak ko?" tanong uli ni gurang, HUWAW! Oo apo mo kaya lalo kang gugurang.

"Oo, at naa secret base siya ng DGQ ngayon for...lost date."

"Lost date?"

"Lost date. Ang araw na lalakas ang activation ng mga infinite capsules at tulayan nang mamu-mutate sa mga carriers. Pero kung mga maling tao sila ay maaaring tanggalin iyon na ikamamatay nila." Tila lalong nawasak ang mundo ni gurang sa mga narinig.

"Wala silang kasing sama!" hay nako! Sinabi mo pa.

"Lelouch? That is wasn't a name. maybe he have an amnesia." Mungkahi ni Kaehel. Si tanda ay hindi na nakapagsalita.

"What do you mean?"

"That name are from the rejects Genical code humans. He really save me." At muli siyang natahimik. Siguro nga wala na kaming dapat aksayahin pang oras at panahon.

Bigla ay bumukas ang malaking monitor. Nakikita doon ang isang space craft na pinalilibutan ang isang mansiyon.

The Massachussets is safe from this spacecraft. But we need to be ready.

"HINDI!" bigla akong napatayo sapagkat pamilyar sakin ang mansion na pinalilibutan.

"Kaehel kailangan na nating bumalik doon! Kailangan ako ng kambal!"

"Kinnick! Mapanganip!"

"Wala akong pakelam! Tara na!" hinila ko siya. No choice din naman siya kundi gamitin ang telefortation niya.

Kit and Kae hintayin niyo ako hindi ko sila hahayaan na makuha kayo. Mamatay man ako ng pauli-ulit.

--

Cronux POV

"GRX0006 DORNAYA now lauched inside the earth surface."

"GRX0006 DONAYA are now on the target space."

Hindi ko maiwasang mapangisi habang naririnig ang system ni Dornaya na siyang si Clarity ang nagpapatakbo. Kasama niya sina Caela ta Calix para magtungo doon at kuhanin ang kambal. Natituyak ko anomang oras ay makukuha na namin sila. Ano ka ngayon Paolo, tingnan ko lang kung hindi mo pa ibigay si Cionelle. Pinindot ko ang isnag button para iparating sa kanya ang mensahe.

"Kitara, ano sa tingin mo ang gagawin ng SQ?" nshe just smirked.

"Huwag kana magkunwari." Napatingin ako sa kanya ng masama. She finally knew ano nga ba ang maitatago sa isang healer?

"But you're always ignored my ability to heal your f*****g sick." Pero hirap parin talaga siyang umintindi. Matigas ang ulo.

"I don't want to be like you. Pinanganak akong tao at mamamatay akong tao."

"So, why did you made me like this?! An immortal!" Kitara headed but Andromeda's heart.

"Alam mo naman na ama mo ang my kagustuhan niyan." She made her self in calm state.

"Kung hindi ka magpapagaling paano si Enpinitte? Paano mo siya maibibigay sa mga totoo niyang magulang kung papatayin mo rin naman." Then she walk out.

I nee to live for my child as a pure human. But I have plans. Unti-unti nang natutupad ang lahat. Nakukuha ko na ang lahat.

Alam ko kakayanin ko ito, para sa anak ko lalaban ako. Hinding-hindi ko siya hahayaan na makuha nila Lelouch at Kit. Hindi nila malalaman ang totoong katauhan ni Enpinitte. I touch the system para ma-contact si Calix.

"It's everything ready?" tawag ko sa kabilang linya.

"Yup, this is for my sister."

Pagkatapos ay isang malakas na pagsabog ang narinig ko. I laughed so hard. Finally! This is it!

Kae's POV

--

11:00 pm

Tila mata ko na rin ang sumuko sa pagiyak at wala na akong iluluha pa. sobrang sakit na. tumayo ako sa pagakakalugmok ko sahig saka lumabas ng kwarto sinugurado ko na wala na si Kinnick. Oo tahimik na nga.

Kruu kruu

Sabi ko nga diba? Gutom na sikmura ko? I decided to go down stairs. Mga ilang baba nalang ay napahinto ako sapagkat nakita ko si Kit na walang malay sa salas. Dali-dali ko siyang pinutahan.

"Kit! Kit! Gising!" inihiga ko siya sa hita ko at pauli-ulit na tinatampal ang pisngi.

"Taingina Kit! Lalakasan ko na ang sampal ko!" bigla naman siyang kumislot at napamulat.

"Kae..." she hold my faced. Kumurot ang damdamin ko nang makita ko ang lungkot sa mga mata niya sabay napaiyak.

"I am so sorry of what I've done to you Kae. Alam ko labis kitang nasaktan." Naupo siya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko.

"I miss you twins... sorry..." napakagat labi ako upang pigilan ang hikbi ko. Naalala ko kasi ang ganitong eksena namin nung hiwalan ako ni Paolo, ginawa niya ang lahat mapatahan lang ako at para gumaan narin ang pakiramdam ko.

I cound't stopped myself to hug her so tight. Sabay na kaming napaiyak. I really really really miss her so much.

"Nauunawaan ko na ang lahat Kae, sorry kung masyado akong nagpadala sa galit ko hindi ko man lang inisip ang nararamdaman mo. Sorry talaga."

"Shhh...enough it's alright. Wala 'yon ha? Yeah it's f*****g hurt but, I deserves it." I wiped her tears.

"No, di mo deserve 'yon. wala kang kasalanan. Wala..." muli siyang napahikbi.

"Kit, enough. Mas na ngayong nagkaayos tayo. Gagawa tayo ng paraan para makuha si Aria mula sa lalaking 'yon."

"Hindi parin ako makapaniwala. After all siaya lang pala...bakit? Halos pamilya na ang turing natin sa kanya pero gaganituhin niya lang pala tayo." I hold her hand.

"Pagbabayaran niya ang lahat. Hinding hindi natin siya mapapatawad."

Kruuu kruuu

Ay sus!

Nagtinginan kami sabay nagtawanan.

"Mukhang gutom na gutom kana ha?" tumayo ako sabay dinaluhan siyang tumayo.

"Miss ko na kasi luto mo." Inakbayan ako ni Kit. Siguro nga kaya kami naging kambal para itinakda na magkasama at magdamayan. Dahil kung ako lang ay hindi ko talaga kaya.

"Sige, magluluto ako ng paborito mong adobo. Tara sa kusina?"

"Let's go!" masigla kong sabi.

Magkaakbay kaming patungo sa kusina ngunit nakakailang habang palang kami ay...

BANG!

Sabay kaming napatingala pagsabog kasabay ng pagyanig ng paligid.

Putangina talaga wala ba talaga si;ang balak na pakainin ako?! Sila kaya kainin ko!

"Ano 'yon Kae?"

Tumunog ang emergency system ng sabay sabay.

Sige lang punyeta malaman-laman ko lang kung sinong hinayupak 'yon ay malilintikan sakin.

Hinila ko si Kit at patakbo kaming nagtungo sa lab.