The Rare Incomparable

Chapter 11

"Sigurado ka po bang wala kang importanteg gagawin Kuya?" tanong ko.

Kanina ko pa kasi siya nakikitang tumitingin sa kanyang cellphone. Syempre kung may kailangan siyang gawin ay maiintindihan ko kung kailangan niyang umalis.

""I understand if you need to leave Kuya..."dagdag ko.

Ngumiti siya sakin. "I'm waiting for Dad's call,"

Nagkibit-balikat nalang ako. I don't want to assume anymore. Mas masakit kapag umaasa tayo sa bagay na alam nating malabong mangyari.

"Eto na ang order natin," masayang wika ni Aziel.

"Akala mo talaga siya ang lumaban kanina oh? Mas gutom na gutom," pang-aasar ni Tati.

"Hoy! Nakakapagod kayang mag-cheer,"

Ngumisi naman si Tati. "Sino ba may sabing i-cheer mo kami? Kahit wala ka may sisigaw para samin,"

Inilingan nalang namin sila. Para nanamang mga aso't pusa ang dalawa.

"Akin na. Ako na ang babalat ng crabs mo," ani Elijah.

"No... Kaya ko na Elijah,"

Ngumiti siya saka sinimulan ang pagbabalat kahit kinukuha ko sana sa kanya ang crab.

"Gusto kong ako ang magbalat para dika na makalatan,"

Humalakhak naman si Anwyll. "Patay na patay ka Elijah!"

"Hindi rin." Kibit-balikat niya. "Gusto ko lang siya pagsilbihan,"

Kahit ayokong si Elijah ang gumagawa ay hinayaan ko nalang siya dahil kahit anong agaw ko sa kanya ay hindi niya din naman binibigay sakin.

"Thank you Elijah," nakangiting wika ko.

Habang kumakain kami ay biglang nagsalita si Tita Elisse.

"Sigurado ako na sobrang proud sayo ang magulang mo Via," ani Tita Elissa tapos nilingon niya si Tati. "Pati Ikaw Tati. Sobrang tatalino niyo,"

"That's true Tita... Pero sa case ni Via? I don't think so," ngisi ni Tati.

Eto talagang si Tatiana kahit kailan hindi mapigilan ang bunganga.

"Huh? What do you mean?" naguguluhang tanong ni Tita Elisse.

"That's nothing Mom..." ani Noe.

Bigla namang nagsalita si Elijah sa gilid ko. "Tati, Wag mong simulan. You're destroying the mood,"

Nagkibit-balikat nalang si Tatiana. Kahit namangl ganyan si Tati ay mahal ko yan eh at alam kong mahal niya din kami sadyang ayaw niya lang may na-aagrabyado samin.

"Tita, Tito... Mauna na po kaming umuwi ni Kuya Aidon. Thanks for the treat po." Lumapit ako sa kanila saka humalik sa pisngi pati narin sa mga kaibigan ko.

"Ingat kayo... See you tom!" paalam ko sa mga kaibigan ko.

Lumapit naman sakin si Elijah saka hinalikan sa pisngi. Tinulak ko siya ng bahagya ng tumikhim si Kuya Aidon.

"Text me, Okay?" ngisi niya.

Naiiling nalang ako sa kapilyuhan niya. Habang nasa byahe kami ay nakatingin lang ako sa labas ng bintana.

Ano kayang sasabihin nila sakin? Is Daddy happy since I won?

"I like Tati," ani Kuya Aidon.

Napalingon ako sa kanya habang nanlalaki ng mata. "You like who?"

Humalakhak si Kuya saka pinitik ang noo ko.

"Ouch!" Hawak ko sa noo ko. "You like my bestfriend? Oh, She's single Kuya... It's-----"

"Stop right there young lady!" putol ni Kuya sakin.

Sinimangutan ko siya saka inantay na magsalita.

"I like her but not in a romance way. I like her for you as your bestfriend... She's nice and protective," paliwanag niya.

Well, I must agree. Kuya's right. Since I met Tati, She's always like that. She never let her friends crying or sad.

Pagdating namin sa bahay ay naabutam namin sila Daddy at Mommy na nasa sala.

"I'm home po..." ani ko.

Tinaasan naman ako ng kilay ni Mommy. "Buti naman naisipan mong umuwi?!"

Kinagat ko ang ibabang labi ko habang pinaglalaruan ang mga daliri ko.

"Inaya ko sila ng friends niya na kumain sa labas... We just celebrate her victory," singgit ni Kuya Aidon.

Napalingon naman ako ng may magsalita mula sa hagdanan.

"Mommy---" Naputol lang si Ate Monica sa pagsasalita ng makita niya ako. Agad siyang bumaba at lumapit sakin para sampalin ako.

"Monica!" sigaw ni Kuya Aidon saka ako hinawakan sa braso.

"What Kuya? Siya nanaman ang kakampihan mo?"

"Because she didn't do anything. Why did you slapped her?"

Nilingon ko si Daddy na nakatingin lang sakin. Why Dad? Why are you not protecting me?

"You know already that there's possible that I'll be representative our University." wika ni Ate Monica sakin.

Tinignan ko siya sa mata. "Then what do you want me to do Ate?"

"You shouldn't part of that quizbee!"

"But our university chosen me. I tried to reject it, But what should I do? They don't want me to reject the opportunity,"

Napalingon ako kay Mommy ng magsalita siya.

"Edi sana hindi mo pinanalo!" malamig na wika ni Mommy.

"I can't do that Mom.... If I do that, I'll failed my university. Hindi ko naman dinaya si Ate ah? Patas akong lumaban. Pero kasalanan ko ba kung ang university ko ang nakakuha ng mataas na points,"

"How can you do that to me ha? I'm your sister. Pinahiya mo ako sa sarili kong university!" sigaw ni Ate Monica.

"Stop it! Don't blame Avi if they won," singgit ni Kuya Aidon.

Pinunasan ko yung pumatak na luha saking mata. "Kung tanggap mo lang ang pagkatalo mo, Edi sana hindi ka nagkakaganyan Ate... If you only know how to accept that you're not always on the top----"

Naputol ko ang sasabihin ko ng sumigaw si Ate Monica at sasampalin ako.

"Shut up b***h!" sigaw niya.

Handa na akong masampalpero walang tumama sakin dahil hinawakan ni Kuya Aidon ang braso ni Ate.

"Tumigil kayo!" sigaw ni Daddy. Binitawan ni Kuya Aidon si Ate Monica. Lumingon naman sakin si Daddy.

"Why didn't you tell us that your part of it?" aniya.

"Dahil alam ko pong ganyan ang magiging reaction niyo. Alam ko pong hihilingin niyo saking wag maging parte 'non Dad para kay Ate Monica,"

Umirap naman si Ate Monica sakin saka lumapit kay Mommy.

"Kahit na... You should told us! Magulang mo kami." panghihimasok ni Mommy.

Gusto kong matawa sa sinabi niya. Kailan ba siya naging magulang sakin? Pero ayoko. Ayoko siyang bastusin.

"S-Sana minsan Dad, Ako naman ang pansinin mo... Thank you for greeting me congratulation ha? Pinagsabihan niyo ako pero you didn't bothered to congratulate me," dagdag ko.

Umakyat na ako sa kwarto ko. I'm tired already. I don't want to talk to them for awhile kasi alam ko si Ate Monica lang ang kakampihan nila.

"Ayaw mo kasing lumabas kaya ako nalang ang pumasok at nagdala ng pagkain mo," wika ni Kuya Aidon.

Kanina niya pa kasi ako kinakatok para maghapunan pero sinasabi kong wala akong gana.

"You need to eat baby sis... May pasok ka bukas diba? You need energy and food is our energy," aniya.

Natawa naman ako sa kanya. "Dami mo naman alam Kuya eh,"

"See? Napatawa kita. I don't want to see you crying,"

Tipid akong ngumiti sa kanya saka kinuha ang kutsara't tinidor. I know Kuya Aidon. He won't leave my room unless I'll eat the food he prepared.

Maswerte nalang siguro ako kasi kahit kailan hindi nawalan ng time so Kuya Aidon for me.

"Malapit na ang graduation mo baby sis ha? What do you want?" ani Kuya.

Ngumiti ako ng tipid habang kumakain. " I don't like anything Kuya..."

Tinignan niya lang ako habang kumakain.

"Sa tingin mo Kuya, Daddy will make it? I mean makakapunta kaya siya sa graduation ko if ever na sabay ang date ng graduation namin ni Ate Monica?"

May napansin akong ibang emotion sa kanyang mata pero pinili niyang ngumiti sakin. Is that pity?

"Of course Avi! Who wouldn't make it? That's your graduation day and I promised to you that I'll be there too," aniya.

I hope so Kuya...

Nag-kibit balikat nalang ako saka pinagpatuloy ang pagkain. Hindi naman umalis ng room ko si Kuya Aidon habang di ko inuubos ang pagkain.

"Thanks Kuya..." ani ko.

Ngumiti at kinindatan niya naman ako habang nilalabas ang tray ng pinagkainan ko.