SMITTEN 49
Abot abot ang tahip ng dibdib ko nang makarating sa harapan ng opisina ni Triton. Sinadya kong agahan ang punta ng isang oras para makapag-usap kami ng maayos. Hindi pa man ako nagsisimulang humakbang papasok ay parang malalaglag na ang mga luha sa mga mata ko. Masyadong mabigat ang didbib ko at parang hindi ko yata kakayaning marinig ang mga sasabihin n’ya kapag narinig ang mga sasabihin ko sa kanya ngayon. I feel like backing off, lalo na at hindi naman maganda ang dahilan kung bakit ako makikipagkita sa kanya ngayon. I am here to end everything we have. Labag na labag man sa loob ko ang gagawin ko ay kailangan kong gawin ang desisyong ‘to. This is not just about my happiness anymore. Kung masasaktan man s’ya ay alam kong doble ang magiging sakit sa akin lalo na hindi ko n
