SMITTEN 59
“I’m sorry for hurting you,” Dad’s voice broke as he pulled me closer to him. Tapos na silang mag-usap ni Anika at nalaman na n’yang hindi ko talaga anak si Raven. He was so sorry for hurting me with his words and even slapped me for lying to them. Ngayon ay parang nadudurog ang puso ko nang makita kong pulang pula ang mga mata n’ya dahil sa pagpipigil ng mga luha. Hindi naman ako nagalit dahil sa kauna unahang pagkakataon ay napagbuhatan n’ya ako ng kamay. Alam kong hindi gano’n kasimple ang ginawa kong pagsisinungaling sa kanya at nagkataon pang nalaman n’ya ‘yon sa iba kaya nadala s’ya ng emosyon at nasaktan n’ya ako. I didn’t condemn him for what he did, alam kong sobra lang n’ya akong mahal kaya n’ya nagawa ‘yon.
“I told you, Dad, it’s really okay. May kasalanan din
