It's crazy how fast time flies and how things progress. Napakaraming umulan na biyaya sa akin sa pag pasok ng taon na 'to. Those pain are really worth it. Wala akong pinagsisihan sa mga nangyari, dahil hindi ako mapupunta sa maayos na sitwasyon na ito kung hindi dahil sa mga masasakit na nakaraan.
Ngayong araw ang alis nila Thalia patungong Canada. Kahapon lamang ay bininyagan ang anak ko, wala silang inanyayahang iba dahil ayaw kong ipaalam sa iba na may anak na 'ko, ayaw kong malaman ng ama niya ang tungkol sa kaniya kahit na hindi ko alam kung sino ang ama ni Liam. Dahil baka habang bitbit ko siya sa daan ay biglang makilala niya ako at kunin bigla ang anak ko, hindi ba? Gusto ko lamang ng tahimik na buhay.
“Say bye to momma,” ani ni Thalia habang pabirong kinakaway ang mga kamay ni
