Addicted On My Neck(Book 2)

CHAPTER 11

CHAPTER 11

TW:DEPPRESSION

"About him again?"she asked I nod at her

"Do you always think of him ?, can't you just leave him in your memory ?, do you ever think of going with him? Do you ever want him just there next to you?"

lagi ko naman syang iniisip eh,walang araw na hinde sya pumaosk sa isip ko,walang araw na hinde sya ang laman ng isip ko,minsan nag iimagine pa akong lagi syang nasa tabi ko at binabantayan ako

i don't know why i'm here,basta ang alam ko lang paggising ko sinama ako ni blair dito at lagi na kaming pumupunta dito,minsan nagagalit pa ako sakanya dahil hinde ya sinasabi saakin kung bakut ako laging nandito

paulit-ulit lang naman ang tanong saakin,kaya paulit-ulit din ang mga sagot ko saknaya,naiinis na ako saknila dahil hinde man lang nla sabihin saakin kung bakit ako nandito at bakit lagi akong tinatanong tungkol kay damon

"you always imagine that he is by your side?"

Napapikit ako ng mariin,nakailang tanong na ba sya ng ganyan?,sa tuwing na pumupunta nalang kami dito ganon lagi ang tanong

"Andy"napatingin ako kay blair nilakihan nya ako ng mata,huminga ako ng malalim at kinalma ang sarile

Pinalabas ako ni blair para daw mag-usap silang dalawa,nakatayo lang ako sa labas habang hinihintay si blair na makipag-usap dun,napatingin ako sa gilid ko,napakunot ang noo ko na parang may nakita,lumapit ako dun,napahawak ako sa bibig

napaluha na ako,hinde ko alam na imposible palang magkita kami ulit,sa sobrang tuwa ko ay napatakbo ako sakanya at bigla nalang syang niyakap

"damon,i miss you"sambit ko habang umiiyak sa balikta nya

"Miss"napaangat ako ng tingin sakanya,mas lalo akong napahagulgul ng makita ko ang mukha nya

"Ikaw nga damon,damon please bumalik kana,miss na miss na kita,umuwi na tayo,diba sabi mo mahal mo ako?,kaya tara na uwi na tayo,gusto na kitang makasama ulit,miss na miss na kita damon"

Napahiwalay ako kay damon dahil may humatak saakin,anapatingin ako dun,nakita ko si blair kasama ang kausap namin kanina,humingi ng pasensya si damon bago ako hatakin paalis dun,bago pa nya ako hatakin paalis ay may sinabi sakanya yung babae kanina,tumango lang sya bago ako dalhin sa kotse nya

"What are you thinking,are you out of your mind?"he shout at me

"Blair,I saw him,he's alive,damon alive"

Napapreo sya ng malakas dahil sa sinabi ko,I don't want to mad at him,I Know he want me to recover about damon die

"Andy, Cassius is die,he will never comeback again,he sacrifice himself to our family,Hinde na sya mabubuhay pa,patay na sya andy,wake up,gumising ka na sa kahibangan mo!"

Umiling ako sakanya at kagat labing humikbi,pinigilan kong umiyak,dahil ayaw kong ipakitang naniniwala ako sakanya,ayaw kong maniwala sa lahat ng sinasabi nya

I know damon's alive

He will never leave me

He promise me to stay by my side

He's alive

"No damon's alive blair,nakita ko sya kanina,nayakap ko pa sya"

pinipilit kong iwaksi ang mga sinasabi nya,ayaw kong maniwala,ayaw kong maniwalang wala na si damon,ayaw kong paniwalaan na totoo ang kanyang sinasabi

"Andy,Kahit pa anong gawin natin,hinde na babalik si damon,hinde na sya mabubuhay pa,wala na sya wala na si damon,itatak mo yan sa isipan mo na wala na si damon"

Umiling ako sakanya at unti-unting tinanggal ang seatbelt at binuksan ang pinto ng kotse,tumakbo ako palayo sa kotse nya, narinig ko pang tinawag nya ako pero hinde ako lumingon

Ayokong pakinggan lahat ng sinasabi nya mas mabuti pang lumayo ako kesa pakinggan sya,may parte saaking gusto syang paniwalaan pero may parte ding ayaw,ayaw kong maniwala dahil alam kung maaaring totoo ang sinasabi nya

Tumakbo ako hanggang sa napahinto ako sa kalsada,rinig ko ang ingay ng mga sasakyan, napatingin ako sa mga sasakyan,may lumabas na isang lalaki dun at may sinasabi syang hinde ko maintindihan

Napatingin ako sa harap ko,tama ako hinde dapat akong maniwala kay blair dahil totoo ang sinasabi ko,buhay si damon buhay sya,kitang kita ko sya nasa harap ko sya

Nakangiti sya saakin at kita ang dalawang biloy sa kanyang pisnge, nilahad nya ang kanyang kamay saakin na parang sinasabing sumama ako sakanya

Sa sobrang tuwa ko,tumakbo ako at sa pagtakbo ko ay saka naman ang pagtalsik ko, napahawak ako sa ulo ko,kita ko ang mantsa ng kulay pulang mantsa duon,bago pa ako tuluyang pumikit ay nakita lo ulit si damon na nakangiti saakin, ngumiti ako bago kunin ng antok

Nagising ako dahil sa sakit ng ulo ko, napahawak ako duon, napatingin ako sa kaliwang kamay ko ng maramdaman kong parang may nakatusok duon,nakita ko ang IV duon

Napatingin din ako sa aking kausotan nakapang hospital gown ako,bago pa ako bumangon ay kumalabog na ang pinto ng aking silid,bumungad agad duon ang galit na mukha ni blair

"What the hell are you thinking andy!?"galit nyang tanong saakin

"B-blair I-i s-saw d-damon"yun agad ang bumuka sa bibig ko,napahilot sya sa sentido nya

"Andy,Patay na si damon,hinde sya buhay, imagination mo lang sya kanina,hinde sya buhay!" Parang nauubusang pasensyang usal nya,umiling ako sakanya

"N-nakita k-ko s-sya k-kanina, g-gusto n-nya a-akong s-sumama s-sa k-kanya"

"Exactly andy,Sa sobrang gusto mo gusto mong sumama Sakanya,kaya ka nagkaganyan,andy How many times to tell he's gone,cassius gone,makinig ka naman saakin,kahit ngayon lang,I know you're mad at me, because I sacrifice my brothers life for my happiness,pero naging masaya ba ako?,hinde hinde ako naging masaya sinayang ko lang ang pag sakripisyo ng kapatid ko,Nag sisisi ako andy,I regret why cassius gone,I regret to sacrifice his life,pero andy naman eto nalang ang paraang para makabawi ako sakanya,I want you to stay alive, Cassius will be mad at me kung papabayaan kita"

Wala akong nagawa kung hinde ang manahimik nalang, Nanahimik nalang ako dahil may kasalanan din ako,ayaw kong maniwala sakanya na nagsisi syang sinakripisyo nya ang buhay ng kapatid ayaw kong maniwala sakanya,galit ako galit ako sakanya dahil isa sya sa dahilan kung bakit ako nagdudusa ng ganto

he's about complaining me,he want to leave damon memories,ayaw kong iwan ang mga ala-ala namin ni damon,gusto nyang kalimutan ko ng ganon nalang si damon

hinde ako nakinig sakanya,ilang araw akong nag stay sa hospital bago ako makauwi,blair warn me kapag umalis pa daw ako hinde nya na ko hahanapin,i don't know what I react about what he say

gusto ko nalang umalis sakanya,ayaw kong isalo nya ako,ayaw kong makaabala sakanya,ii'm mad at him pero hinde ko ugaling ibigay ang responisbilidad sa iba,i want to run again,gusto kong tumakas sa problema ko at sumama nalang kay damon

"hinihintay ako ni damon"bulong ko sa sarili ng mapatingin ako sa veranda at nakita ko si damon na nakatingala saakin,habang nakangiti,sumesenyas sya na bumaba ako,ngumiti ako sakanya,at mabilis na umalis sa kwarto

narinig kong tinawag ako ng isang katulong pero hinde ko sya pinansin,lumabas ako ng bahay ni blair at naglakad ng konti hanggang sa makita ko si damon na nakangiti saakin,ngumiti din ako sakanya at tumakbo,umamba sya na yayakapin ako,niyakap ko sya

"I miss you,where do you want to go?"tanong nya saakin,kunwari naman akong nag-isip

"kahit saan,basta kasama kita"natawa naman sya kaya ganon din ako,hinila nya ako paalis sa labas ng bahay ni blair at naglakad lang kaming dalawa namagkahawak ang kamay

Hinde alintana ang tinginan ng tao sa paligid,basta masaya akong kasama si damon ngayon,ayaw kong isipin na naiinggit sila dahil kasama ko na ulit ang taong mahal ko

"Are you hungry?"huminto pa sya para tanungin yun,umiling ako sakanya

"Hinde ako gutom,kakain ko lang kanina"ngumiti pa ako, ngumiti din sya at kinurot ang pisnge ko

Nagpatuloy kami sa paglakad,sa haba ng nilakad namin ay parang hinde napagod ang paa ko,hinde ko alam pero parang kulang pa ang nilakad naming dalawa,malayo na kami sa bahay ni blair dahil wala ng masyadong tao ang nakikita ko sa kinaroroonan namin

Ang mga tinginan ng tao saakin ang nagpakunot ng noo ko,hinde ko alam kung bakit sila ganon makatingin parang humuhusga ang mga tingin nila saakin

Napagtanto kong nasa bansa nga pala ako ng puno ng mapanghusga,bakit ba kailangan pa nilang humusga?Hinde ba nila muna tignan ang sarile nila bago sila kumuda?,Alam kong mga tingin nila saakin na parang nandidiri na ewan

Hinde ko nga alam kung ano bang mayroon saakin at bakit ganon sila makatingin, Judgemental Society hit Everyone,they say never judge someone because no one perfect,pero bakit kung makapanghusga ang mga tingin nila parang napaka sama kong tao?

I can't believe that our world full of Judgemental people,they do not see themselves before judging, they judge based on what they see

If you want to judge someone,go to mirror and see yourself kung walang pagkakamali sayo,at kung nakita mong wala dun ka humusga,wag mong husgahan ang iba dahil alam mong nakakaangat ka,try nyong pumunta sa pwesto nila at para maramdaman mo ang nararamdaman nila kung paano husgahan

I cannot believe our world,God created us,ginawa nya tayo at merong mali din saatin,lahat tayo ay may parteng pagkakamali at merong hinde,At iba-iba tayo nun,hinde natin ginusto kung bakit tayo naging ganto,Kaya wag mong husgahan ang tao dahil meron kang tama na mali sakanya

"Wanna go with me?"Ngumiti pa sya saakin ng malawak,tumango ako sakanya

Huminto lang kami sa isang bato na pwedeng upuan,umupo kami dun,mag-gabi na at paniguradong hinahanap na ako ni blair,ayaw ko munang umuwi gusto ko pang makasama si damon

Nakaharap kami sa sunset,pawala na ang sunset at papalit na ang buwan at mga bitwin,hinahangin ang mga buhok ko kaya pinag-isa ko yun at nilagay sa kabilang balikat

Magkahawak kamay parin kami ni damon,habang nakatingin sa papalubog na araw,habang tumatagal ay pumapalit na amg mga bitwin at buwan

Hanggang sa maging buwan iyon na bilog na bilog at napapaligiran ng mga bitwin, napatingin ako kay damon ng pisilin nya ang kamay ko, napangiti ako ng makita ko ulit ang matangos nyang ilong at mahahabang pilik mata,at makapal na kilay,meron din syang konting balbas na naging greek god

Para syang actor sa Turkish para saakin,dahil sa itsura nya,halatang matured na si damon at halatang mas matanda talaga sya saakin,mukhang hinde sya tumatanda dahil nag mukha syang nasa 30+ palang

"I wanna be with you forever,but I can't"salita nya at tumingin saakin

"Bakit?,Mahaba naman ang buhay mo ah,Pwede tayong magsama,sasama ako sayo kahit saan"Sambit ko

"I know,But I can't,I can't keep my promise soon,I won't leave you"

" Why you can't keep your promise?"I almost whispered,he wiped my tears

Tinanggal nya ang magkahawak naming kamay at nilagay ang dalawang malaking kamay sa magkabilang pisnge ko,huminga sya ng malalim

"I don't want to leave you,But I need to,I need to do this,What was the last thing I told you then?"

"I told you not to cry, because there is no one to wipe your tears, I can no longer wipe your tears"

"Don't leave me again"pagmamakaawa ko sakanya,umiling lang sya saakin

"Do you remember what I told you ?, that in case you miss me you should look at the star, because I am one of those"

Bago nya ako bitawan ay hinalikan nya ako sa noo,pinaharap nya ako sa buwan na bilog na bilog at napapaligiran na mga bituin

" Iloveyou"humarap ako sakanya pero isang ngiti nalang ang naiwan bago sya maglaho sa harapan ko

Napahawak ako sa bibig ko,pinigilan kong umiyak habang nakatingin sa pwesto nya kanina,humarap ako sa mga bituin,kitang kita ko kung paano kumislap ang isang bituin

Napahagulgul ako habang nakatingin sa bituin,hinde ko akalain na dadalhin nya ako dito para ipaalala ang sinabi nya noon

"Iloveyou damon"