Chapter 17: Ring

1909 Words
Dalton “Why are you so grumpy, Master D?” Napairap ako at saka pagalit na inilapag ang baso sa lamesa. Inisang subo ko ang sunny side up na itlog at saka uminom muli ng tubig. Mas lalong uminit ang ulo ko dahil sa malamyos na paghaplos ng magaling kong kasama sa aking balikat. “Fúcking stop it.” “We are just starting. Galit na galit ka kaagad.” Tumayo ako at saka nagtungo sa sink para makapaghugas ng kamay pero ang walang hiya, sunod pa rin nang sunod sa akin. “f**k you, Miggy. Stop that. Hindi na ako natutuwa.” At doon na siya humagalpak ng tawa at saka sinapak ang aking balikat. “Para ka kasing tanga riyan, alam mo ba iyon?” Kaunti na lang at mauubos na ang aking pasensya. Mali yata na pumunta ako rito sa unit niya. Mas lalo lang akong hindi matatahimik at mas lalo pang mai-stress. “Mainit ang ulo ng Master D namin. Bakit? Hindi na ba tumitigas? Humihina na ba ang performance mo o hindi ka na nilalabasan?” I gave him a middle finger as I sat on the couch. Gustuhin ko mang padabog na maupo ay nakakahiya naman sa may-ari na mas mahal pa yata ang couch niya kaysa sa akin. “Tangína. Tigil-tigilan mo nga iyang paghaplos-haplos mo sa akin kung gusto mo pang mabuhay na gágo ka.” Paano ba naman kasi, hita ko naman ngayon ang hinahaplos ng gago. Mas lalo akong nangilabot nang mag-pout siya at saka pinikit-pikit pa ang kaniyang mga mata. f**k! “I just want to sleep. Maybe I can sleep here. Just… just let me…” Natigilan siya. Nang makita niyang seryoso talaga ako ay ngumisi na lang siya at saka sumaludo bago tumalikod. Napahinga ako nang malalim at saka sumandal. Ipinatong ko ang paa ko sa center table. I don’t feel like lying. I just want to lean on and close my eyes. Mas kalmado na ako ngayon dahil may kasama ako at nako-control ko ang sarili ko na hindi magwala. Sa unit ko kasi, halos masira ko na ang lahat ng gamit ko. I hugged the throw pillow and breathed out. After three days of having sleepless nights and weary mind, I woke up with a light heart. Mas lalong gumaan ang pakiramdam ko nang maamoy ko ang adobo na siyang paborito ko. I opened my eyes to see all my friends looking at me, sitting on the couch. “Akala namin, patay ka na,” sarkastikong saad ni Haines na nakaupo sa arm rest ng kinauupuan ko. Umayos ako ng upo at agad naman akong inalalayan ni Lothaire na nasa kabila ko na makaupo nang maayos. “Hindi ako baldado. f**k!” “Kakain na. Buhatin ni’yo na papunta rito si Dalton.” Si Miggy iyon mula sa kusina. I was about to protest when they lifted me like an unconscious patient in a 50/50 situation. Hawak ni Juan at Haines ang magkabila kong kamay at paa habang si Lothaire naman ang bumubuhat sa parteng ulunan at likod ko. Tangína. I said, peace. Walang hiya talaga itong si Miggy. I know he called the gang. Ibinaba nila ako, pahiga sa sahig at hindi na tinulungang makatayo. Sumakit ang katawan ko. f**k. Nang makatayo nang tuluyan ay nakita ko ang mga mukha nilang nagpipigil ng tawa. “Salamat sa inyo, ha. Salamat sa pagturing sa akin na parang na-hospital ako at hindi pa rin makatayo. Salamat sa pagbuhat, ha. Napakalaking tulong. Tangína, na-appreciate ko, sobra. Pa-kiss nga sa inyo isa-isa.” At nang lalapitan ko na ang mga gágo ay nagsilayuan sila at doon pumwesto habang nagsisiksikan sa tatlong upuan. “Don’t you dare. Inutusan lang kami ni Miggylito,” diring-diring saad ni Lothaire at sinegundahan naman noong dalawa. Mga ulupong talaga. I don’t know before but I know now why I am like this. I woke up that time, Rita is playing with my c**k. I fúcking wanted to insert my c**k in her soaking wet pússy but we have set our boundaries. I respect that. After that incident, she went home. Four days passed and she isn’t showing up. Hindi siya pumasok sa company. I’ve been waiting for her but she’s not there. I asked uncle if he knows but he never told me a thing. I called her but she’s not answering. It’s ringing though. Hindi pa tapos ang internship namin. May dalawang linggo pa pero halos mag-iisang linggo na siyang hindi pumapasok. And I remembered, it’s our arrangement. So why I am this affected? Siya nga hindi, pero bakit ako, hindi makatulog sa kakaisip. Sa halos isang buwan na magkasama kami, nasanay na ako. Nasanay na ako sa presensya niya, sa mga kulitan namin. Halos araw-araw naming ginagawa ang bagay na iyon, still not touching her. I never got contented with just that. I always crave for more. But it's my control that helped me. And she is the only woman who made me feel like that. This is different. I want to fúcking see her. I want to fúcking feel her in my arms. I want to kiss her and hear her moan. Everything. I would be a liar if I said I don’t. “Bye, bro.” Hinatid nila akong lahat sa unit ko. Miggy drove my car while the others followed. Bale tatlong sasakyan lahat. Kay Haines ang isa at kay Miggy ang isa na si Lothaire naman ang nag-drive. Wala kasing sasakyan si Juan at si Lothaire naman ay nagpadaan lang kay Haines. “Wait!” Napatigil ako sa pagpasok nang humabol sa akin si Miggy habang nakasilip ang mga ulupong sa bintana na parang mga bata. Itinaas ko ang kilay ko. “Nalimutan ko. Para sa iyo iyan, nagambagan pa kaming apat.” I was touched with their thoughtfulness. I opened the paper bag only to get upset. “Tangína.” I heard laughters. Wala na si Miggy sa harapan ko at nang lalapitan ko sila ay humarurot na ang mga sasakyan. Fúck! Ibinalik ko ang laman sa loob at ang inis sa mukha ko ay napalitan ng pagtawa. Buwisit talaga ang mga iyon. Binigyan ba naman ako ng pampatigas at talagang sa malaking bote pa. Mga gágo talaga. Naligo ako pagkadating at saka nahigang muli. Tama pala ang sinasabi nila na kapag wala na ang isang tao ay roon mo malalaman ang halaga nito. I didn’t do anything wrong though for her to leave me like this. There are just random questions running in my mind. “Unless you are my husband.” Nagising ako bigla na iyon ang huling salitang narinig ko mula sa panaginip. Husband… Marry… I called uncle. “Tito, please… Where is she? Alam ko pong alam mo kung nasaan siya ngayon.” “Really, Dalton? In the middle of the night?” May narinig akong kaluskos at saka ang boses ni Auntie na mukhang naalimpungatan sa tawag ko. Wala na akong panahon para mahiya. I need to know her location ASAP. I was tapping my pillow, tensed… “She’s in Greece right now. She attended an important event with her parents.” I knew he knows. Kung hindi pa ako tatawag sa gabi, hindi niya talaga sasabihin. “Thanks, Uncle.” “You love-” I ended the call and hurriedly packed few clothes in my backpack. RITA “I’ll just stroll around, Mom and will buy some souvenirs.” She kissed my cheeks before she holds Dad’s arm. Uuwi na kami bukas. Kumusta na kaya si Dalton? I wasn’t able to text him because I left my phone in my room in the Philippines. Biglaan kasing nagyaya sina Mom at bangag pa ako dahil kauuwi lang galing sa unit ni Dalton at wala pang isang oras ang tulog ko nang gisingin nila ako at yayain na kailangan naming umalis. I want to surprise him when I get home. I’ll give him the V-card. I appreciate him so much. Imagine, he got to control himself for almost a month and he really respected me. At sa apat na araw na naririto ako, I realized that it’s not just lust that’s making me stay with him. It’s more than that. I love him… Ano kayang iniisip niya ngayon na wala ako? I know he is worrying. Hindi ako nagfi-feeling. I know he really cares. He is a kind person after all. I am indulge in choosing a watch when a hand covered my eyes. Kinabahan agad ako pero nang maamoy ko ang pamilyar na pabangong iyon, halos tumalon ang puso ko. “Dalton Luisz…” Inikot niya ako at pagharap ko ay ang nakangiti niyang mukha ang nakita ko. Napangiti na rin ako at maluha-luhang yumakap sa kaniya. I felt like I am surprised by my boyfriend. Shoocks! Ang mani ko, kilig na kilig! I am pushing him because I wanted to see his face but he tightened his hug. Ano ba? Pinakikilig mo ako nang bongga. “I missed you so much, honey. Why didn’t you tell me you’re here. I should be mad right now… hhhmmm…” Napangiti ako pero lumundag ang puso ko nang maramdaman ko ang halik niya sa ulunan ko. Dapat sa labi naman. Ang lambing-lambing ng boses niya. Para akong hini-hele. I was expecting a mad Dalton when I get home but he is here, so sweet and loving. Nagtangka akong itulak siyang muli, mabuti na lang at hinayaan niya ako pero ang mga kamay niya ay nasa likuran ko pa rin. Para kaming mag-jowa, shít! “Why are you here and how did you know?” I said, like a baby. Ngayon lang ako napa-baby talk nang ganito. Hindi ko kasi mapigil ang kilig ng mani ko, buwisit naman. Napalingon ako sa paligid at nakita ko na may nanunuod. Mas lalo ko tuloy na-feel na jowa niya ako. Myghaad! “I want to buy a ring…” “Ha?” I was puzzled. Nangi-ngiti siya habang nakatitig sa akin bago ako mabilis na hinalikan sa labi. Hinila niya ako at dinala sa parteng may mga singsing nitong store. “I am about to buy a ring here when I saw you. Hindi na ako pinahirapang hanapin kung nasaan ang hotel ninyo. Is that what they call, destiny?” Destiny… “Ang corny mo!” Hindi ko na itinanong kung para saan ang singsing na iyon. Masaya ako na magkasama kami ngayon, magkahawak ang kamay. He is asking me what looks better and what picked my interest is the small ring with a small pearl on the middle. Simple but elegant. “I got worried for nothing…” “You saying?” He got worried for what? Sa akin ba? Ang ganda ko talaga! Nag-worry sa akin ang ganito ka-guwapong nilalang? Ako na talaga ang reyna! He just gave me a peck again. Nang makuha na namin ay hinila na naman niya ako. Gusto ko, halikan, hindi hilahan! “Where are we going?” He didn’t answer me and just kissed my hand. Hindi naging ganito ka-sweet sa akin si Dalton sa public. Sabagay, hindi naman kami lumalabas na magkasama talaga. Puro sa unit niya lang talaga kami. Ang sarap pala sa pakiramdam nang ganito. Kinakabahan ako nang makita kung saang gusali kami tumigil. “Da… Dal…” I can’t formulate a single word, even his name. “I… I realized that I lo-love you and I want to f*****g marry you, Rita Ricamara.”
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD