“What friend? What are you talking about that you are crying?” seryososong tanong niya. Hindi naman agad ako nakasagot at mariing napalunok.
“I was just telling her that I am sick,” sagot ko at palihim na binubura ang call history. Nakahinga lang ako nang maluwag noong mabura na.
“Kumain na tayo. Nakahanda na ang dinner,” sabi niya. Tumango na lamang ako ngunit hindi pa rin ako makagalaw sa kinauupuan. Mahigpit kong hawak ang cellphone ko.
“Sige mauna ka na, iihi lang ako,” taboy ko sa kaniya. Pero hindi rin ito tuminag sa kinatatayuan.
“Sabay na tayong bumaba. Magbibihis pa naman ako. Just do your business and let’s head together in the dining room,” sagot naman niya at tinungo na ang walk-in closet. Ni hindi niya hinintay kung tutugon ako o ano.
Nakagat ko pa ang pang-ibabang labi
