"What happened?"
Pumasok ako at sumalpak sa sofa. Natatawang isinandal ang likod sa sandalan, tinatakpan ang mukha. "Something irritated my eyes," I said.
Tahimik akong pinagmasdan ni Meghan. Parang nakalimutan niya nang hindi ko naalala ang bilin niya. I just automatically lose my senses when I'm with him. Pero ngayon, mukhang pilit akong magigising.
"Lies. You're obviously crying."
I started sobbing, still laughing. Hindi matanggap sa sarili na nasasaktan.
"Para kang baliw," komento niya.
"Nababaliw na nga ako," pag-amin ko. Ano pa ba ang tawag dito?
Lumapit si Meghan at tahimik akong niyakap. Hindi ko na napigilan ang mga luhang kanina pa gustong lumandas. Ang bigat sa pakiramdam. Wala man lang paalala, bigla na lang ipapamukha sa'yo na iba ka, na hindi pwede.
"Feraren and I..
