Tahimik ang apartment. Wala na si Kuya. Mas mabuti na rin. Hindi ko kayang makipag-usap sa kaniya ngayon. Baka magbago ang isip ko kapag may nagsabi sa akin na mali ang ginagawa ko.
Habang nagkakape ako, paulit-ulit sa isip ko ang gagawin ko. Diretso. Walang paliwanag. Kailangan ko lang tuluyan nang iwasan si Ashton.
Pagdating ko sa school, napansin agad ni Melody ang hitsura ko.
“Anong nangyari sa ‘yo? Umiyak ka ba? Sure ka ba na kaya mo na talagang pumasok?” sunod-sunod niyang tanong.
“Mel, malapit na ang pre-final exam. Mahigit two weeks akong absent. Marami akong kailangang habulin,” mabilis kong sagot. Hindi ako tumitingin sa kaniya.
“Naiintindihan naman nila ang nangyari sa ‘yo. Tingnan mo nga iyang sarili mo? Magang-maga ang mga mata mo!” patuloy niyang paninita.
“Huwag mo nan
