Napasulyap si Camille sa anak niyang nasa katabing bakanting table na abala sa bagong laruan nito. Hindi niya gustong marinig nito ang kung anomang sasabihin ni Ashley sa kan’ya. Ayaw niyang mabahiran ng kung anong bahid ng dumi ang inosenteng utak ng anak niya lalo na’t patungkol sa kan’ya ang pag-uusapan nila ngayon ni Ashley.
“Saiyo ba ito?” tanong nito na tila ba binibigyan siya ng pagkakataon ng dalagang itanggi ito.
Kinuha niya ang payong mula sa kamay nito’t sandaling tinitigan kapagkuwan ay ibinalik ang tingin kay Ashley.
“Hindi,” diretso niyang sagot.
“Sigurado ka?”
Binuksan niya ang kan’yang bag at dinukot ang payong mula roon na kahawig mismo sa payong na tinutukoy nito.
“Magkapareho lang, pero hindi akin ‘yan,” paninindigan niya kahit pa napupuno ng konsensya ang kan’yan
